Tímarit um uppeldi og menntamál

						Loggjof

um barnauppfræðing á íslandi.

Hin fyrsta uppfræðing, sem lögboðin er hjer á

landi, er uppfræðing í kristindómi, og var prestum

gert að skyldu að fræða börn við kirkju á helgum dög-

um og endrarnær, eins og við þurfti; en þau börn, sem

voru svo ung, að pau máttu ekki komast til kirkju,

átti presturinn að fræða á heimilum þeirra á húsvitj-

unarferðum sínum (Op. br. um Catechisat. og húsvitj-

anir 22. apríl 1635). Með tilskip. 29. maí 1744 er

nákvæmar skipað fyrir um pað, hversu kennslunni

skuli varið, að foreldrar og vandamenn skuli skyld að

fræða hörn heima eptir megni, en prestur yfirheyra pau

á sunnudögum og skýra fyrir peim pað, er þau höfðu

lært (§ 12); að meðhjálparar skyldu kjörnir í hverjum

söfnuði 2 eða 4 eptir stærð safnaðanna, til að vera prestum

hjálplegir við kennsluna (§ 13); að umsjbn kennslunn-

ar í hverri sókn væri falin prestum, og skyldu þeir hús-

vitja að minnsta kosti tvisvar á ári, og á húsvitjunarferð-

um sínum ekki einungis kynna sjer kunnáttu baruanna,

heldur gefa foreldrum og vandamönnum barnanna bend-

ingar   um   það,   sem   áfátt   væri   við  kennslu   þeirra

(§ 14).

Yfirumsjónin   var   aptur   falin  prófóstum,   sem   á

6