Tímarit um uppeldi og menntamál

						Um kennslu í skóla-iðnaði,

fyrirlestur, haldinn í hinu íslenzlca hennarafjélagi

laugardaginn 6. des. 1890.

f>að hafa á ýnisum öldum verið uppi ýmsar skoð-

anir um uppeldi barna, menntun og menningu. Ann-

að veifið hefur allt pótt undir pví komið, að ungling-

arnir fengju hraustan Hkama, en andlegu uppeldi pá

ekki sinnt. Á öðrum tímum hefur ðll áherzlan verið

lögð á andlegu menntunina, en uppeldi líkamans pá

lítill eða enginn gaumur gefinn. J>essi mismunandi

stefna í barnauppeldinu og menntun æskúlýðsins stend-

ur í nánu sambandi við skilning aldarinnar á mann-

lífinu, tilveru mannsins og ætlunarverki hans.

Miðöldunum hefur lengi verið viðbrugðið fyrir ein-

ræningslega andlega menntun. Bókfræðin situr í önd-

vegi, en öll umhyggja fyrir líkamlegu uppeldi hverfur.

En eptir því sem miðalda-andinn hefur orðíð að

poka fyrirhugsunarhætti nútímans, eptir pví hafa nýjar

hugmyndir rutt sjer til rúms um harnauppeldi; og vjer

nntímans börn sjáum ekki betur, en að pessarar aldar

hugmyndir um uppeldi og menntun sjeu náttúrlegri,

eðli mannsins samkvæmari og samrýmilegri við á-

kvörðun hans, heldur en hugmyndir miðaldanna. Tak-

mark uppeldisins er nú  ekki lengur   eintómur lærdóm-