10 og styrkja líkamsaflið, heldur einnig sá, að velcja og efla andlega li.fileiha, sem eru meira virði en fð hönd og sterkur líkami. Tilgangurinn er ekki að æfa líkamann til neins ákveðins verks, heldur sá, að gjöra 'hann blýðið og gott verkfæri fyrir andann, til að fram- kvæma hvert verk, sem að höndum ber. Tilgangurinn er pví ekki, að húa til iðna trjesmiði, heldur sá, að kenna unglingnum að vera iðinn og ötull að hverju verki, sem hann gengur, hvort sem er andlegt eða líkamlegt. Tilgangurinn er að kenna barninu að vera polinmótt og reglusamt, að spreyta hugsunina á því, að vinna verk hjálparlaust, og láta nemandann finna unun í hinni líkamlegu vinnu, og innræta honum virðingu fyrir henni. Af pví að skólaiðnaðurinn hefur pann tilgang, að veita slíka almenna menntun, pá virðist hann svo sem sjálfkjörinn í hvern alp35ðuskóla, svo framarlega sem hann reynist hentugt meðal til að koma pessum til- gangi íram. Um pað getur reynslan ein dæmt til fulln- ustu, og að svo miklu leyti sem reynd er á komin um Jað, er pað ekkert tvírætt, eptir samróma vitnisburði ¦allra peirra uppeldisfræðinga, sem hafa haft tækifæri til að reka kennslu í honum í skólum sínum. Eptir pví sem skólaiðnaðurinn hefur breiðzt út, «ptir pví sem fleiri og fleiri hata orðið til pess að verja kröptum sínum í hans pjónustu, eptir pví hafa komið fram fleiri og fleiri meira eða minna mismunandi að- ferðir til pess að ná hinum sama sameiginlega tilgan'gi. Sumir telja pað nauðsynlegt til að hafa sem mest og bezt áhrif á unglingana, að hafa iðnaðinn sem marg- breyttastan. í pví skyni vilja peir láta pá fást við bæði trjesmíðar og málmsmíðar, búa til ýmsa hluti, sem búnir verða til úr pappír, o. s. frv. Nemendurn- ir eru pá einnig látnir renna bæði trje og málm.