12 myndtim, sem sýndar eru nemandanum áður en hann leggur hönd á verkið, og dregur kennarinn upp með krít á töfluna í kennslustofunni hvern einstakan part fyrirmyndarinnar, svo að nemandinn geti haft það til hliðsjónar. Og um leið og kennarinn sýnir nemendun- um fyrirmjiidina, skýrir hann fyrir peim, hvernig þeir eigi að fara að pví, að búa hlutinn til; hann segir peim, hve langt, breitt og pykkt efnið á að vera, á hverju skuli byrjað og í hverri röð handtökin að pví sknli unnin. Al!t er gert eptir nákvæmu máli, og er málið skrifað upp í vasabók til minnis, svo að hver geti hald- ið áfram hjálparlaust eptir að hin fyrsta tilsögn er veitt öllum sameiginlega. Á. líkan hátt gefur kennarinn öllum nemendunum í einu tilsögn um það, hvernig peir eigi að halda á verkfærunum og beita þeim, hvernig þeir eigi að standa að vinnunni o. s. frv. Nú byrjar þá hver á sínu verki, og kennaranum vinnst góður tími og tækifæri til þess að Uta eptir, að allt fari vel fram, eins og hann hefur fyrir mælt. Kennarinn hefur sett verkefnið skýrt og greinilega fram, og nemendurnir reyna hver í kapp við annan, að leysa verkíð af hendi án frekari tilsagnar; en komist einhver í bobba, biður hann um frekari skýringu. Nemendurnir eru misjafnlega fljótir að leysa verk- efnið af hendi, og því er það, að 3 álíka fyrirmyndir, sem líka æfingu heimta, eru allt af látnar fylgjast að. Sá, sem fyrst hefur lokið fyrstu æíingunni, byrjar á hinni næstu. Jegar svo allir hafa lokið við petta fyrsta verkefni, er á sama hátt byrjað á næstu fyrirmynd o. s. frv. Á þann hátt gjöra allir nemendurnir sömu æf- ingarnar á sama tíma, að eins með þeim mismun, að hinir duglegri geta búið til fieiri hluti, sem sömu hand- tök þarf til, en hinir seinfærari; og fylgjast nemendurn-