15 verður að hafa glöggar gætur á pví, að verkfærunum. sje rjett beitt, ekki einungis vegna pess, að með pví, einu móti verður vinnan leyst vel af hendi, heldur og- vegna pess, að við pví er að öðruin kosti búið, að nem- endurnir slasi sig. En hið giöggva auga, sem til pessa parf, er varla öðrum geflð en peim, sem sjerstaklega, hafa menntað sig til pess að ala upp unglinga. pegar vjerathugum, á hversu stuttum tíma kennsla, í pessari mennt hefur rutt sjer til rúms, að hún eptir örstuttan tíma er komin í öndvegi meðal náinsgreina, víða um lönd, ekki einungis í alpýðuskólum, heldur og- í embættismannaskólum, pegar pess er gætt, að skólar eiga víða við bágan kost að búa í efnalegu tilliti, en, hafa pó ekkert sparað til að koma kennslunni í sem bezt horf, pá verður oss ósjálfrátt að spyrja: hvað er pað, sem pessu veldur? Og svarið er: skólaiðnaðurinn, kenndur á pann hátt eða svipað pví, sem að framan er greint, pykir bæta ýms mein skólanna, sem menn hafa reyndar lengi, pekkt, en ekki getað að gert. Skólalífið hefur pótt hafa ýmsa annmarka, og peirri, menntun, sem skólar veita, hefur pótt í ýmsu ábóta- vant. Og pað, sem að hefur pótt, má taka fram í fám aðalatriðum: 1. Skólanámið hefur of miklar kyrsatur í för með. sjer. Afleiðingarnar af peim hafa Ijóslega komið fram á skólagengnum mönnum: blóðleysi, tauga- veiklun, Jjörleysi, ófullkominn líkamsþroski og ó- eölilegar náttúruhvatir. 2. Minni unglinganna er ofþyngt. |>eir eru látnir lra of mikið; pað er troðið í pá svo miklu af lærdómi, rjett svo mikið að peim, sem peir eiga að- taka á móti, að allar peirra sálargáfur eiga fullt í fangi að taka við pví, sem að peim er rjett. En.