Tímarit um uppeldi og menntamál

						17

pannig   talar reynslan.    Og hver sem ekki   treyst-

ist til að   sýna og sanna, að petta  sje   misskilningur  á'

vitnisburði reynslunnar, hlýtnr að viðurkenna, að skóla-

iðnaður sje sjálfkjörinn til að vera eitt afpeim vopnum,

sem skólarnir beita til að vinna sigur í  baráttu sinni.

Jeg   hef hingað til talað  um skóla almenut og   pá

pýðingu, sem pessi handvinna pykir hafa fyrir pá.    Jeg

legg   engan dóm á pað, hvort vorir skólar eiga að   öllu

leyti sammerkt   við aðra skóla, en jeg pykist  viss   um,

að einníg hjer í landi sje pottur brotinn, og jeg er   lif-

andi   sannfærður um, að pað mundi hafa   hinar heilla-

vænlegustu   afleiðingar,   ef tekið væri að   kenna   skóla-

iðnað í menntunarstofnunum hjer á landi, að dæmi ná-

grannapjóða   vorra, ekki   einungis í alpýðuskólum   fyrir

karla og konur, heldur einnig í latínuskólanum.

Að pví er barnashólana og hina svokölluð alþýöu-

shóla   og gagnfræðashóla snertir,   pá er   pað   bersýni-

legt lífsskilyrði fyrir pá, að peir láti ekkert  tækifæri ó-

notað   til   pess   að nálgast sem mest   tilgang   sinn,   að

mennta menn fyrir lífið, að veita nemendum  sínum pá

undirstöðumenntun, sem getur orðið peim að sem mestu

og beztu haldi í andlegum og líkamlegum efnum, hvert

svo   sem   leiðir   peirra síðar liggja.    Og  reynslan   mun

sanna,   að   sú   handvinna, sem hjer er   drepið   á,   mun

reynast  peim sigursælt vopn í hendi,   ef beitt   er   með

peirri pekkingu og alúð, sem nauðsynlegt er.

Hin   beinlínis  verhlega   hlið   skólaiðnaðarins   mun

einnig  koma hjer í góðar parflr.     |>að er öllum kunn-

ugt, að lieimilisvinnan fer heldur pverrandi en vaxandi

hjer á landi.    Að pví eru, ef til vill, mest brögð í sjáv-

arsveitunum,   en par mun og líklegast,   að skólar haldi

uppi   alpýðumenntuninni.     fað  hefur verið   hjer   áður

siður,  að menn reyndu að hafa eitthvað milli handa að

vetrinum,   pegar ekki hefur orðið stunduð útivinna,   en

2