19 nám. Skólaiðnaðurinn kæmi par í góðar parfir til að sporna við peim skaðlegu afleiðingum, sem pser hafa í íor með sjer. Og að pví er pá mótbáru snertir, að smíðar sjeu ekki kvennfólksverk, pá er skólaiðnaðurinn einmitt ágætt meðal til að útrýma peirri heimsku, að kvennfólk eigi ekki að kunna að vinna nema einstaka verk. pegar karlar og konur standa í sama skólanum að sömu vinnu og karlmenn, pá fellur burt munurinn á karlmanna-verkum og kvennmanna-verkum, eða hann verður minní, og kvennfóllrið fer virkilega að trúa pví, að pað sje ekki beinlínis skapað til að prjóna og sauma; pað geti virkilega gert ýmislegt fieira í höndunum. Og engu síður er pað nauðsynlegt fyrir heldri manna dætur en aðra kvennmenu, að hafa lært pessa handvinnu á ungum aldri. Eða pví skyldu pær frem- ur öðrum eiga að fara á mis við pau gæði, sem hverj- um manni má veita með henni? |>ær hafa pvert á móti gott af pví, að pekkja, hvað líkamleg vinna er, að hún er hvorki vandalaus nje prautlaus. pær hafa gott af pví, að vinna og verða preyttar. Og pað er mikill ábyrgðarhluti fyrir alla menn, að ala hörn sín upp til pess að verða próttlausar veimiltítur, ef peir kunna nokkur ráð til pess, að veita peim pað uppeldi, sem gerir pau fær um að pola pá vinnu, sem lífið hlífir peim opt ekki við, pó að foreldrarnir vildu gera pað. Latímiskólann nefndi jeg, og taldi nauðsynlegt að kenna handvinnu einnig par. Hann er uppeZcfós-stofn- un, eins og aðrir skólar, og á pví að neyta allra góðra ráða til pess, að veita nemendum sínum sem bezt og fullkomnast uppeldi. Þær skaðvænu afleiðingar, sem áður var tekið fram, að kyrsetur við bóknám hafi í för með sjer, verða auðvitað mestar og hættulegastar par, sem námstíminn er lengstur. Að pví leyti mætti segja, að latínuskólinn ætti öllum hjerlendum skólum fremur 2*