20 að veita tilsögn í handvinnu. En til pess mætti rekja fleiri rök, að skólaiðnaður kæmi par í góðar parfir. Fyrir pví er reynsla um allan heim, að nemendum á embættismannaskólum hættir við að lítilsvirða vinnu- menn, pá er lifa af líkamlegu erfiði. En skólaiðnaður- inn vekur virðingu fyrir allri sómasamlegri vinnu, og venur á starfsemi, sem menntamönnunum er opt miður ]agin en skyldi. En pað má búast við einni verulegri mótbáru móti pví, að kenna skólaiðnað í latínuskólanum, pó að menn væru á pað sáttir að öðru leyti, að hann sje nauðsynlegur og hún er sú, að par vinnist ekki tími til peirra hluta vegna bóknámsins. En peirri mót- báru er bezt svarað með pví, að skírskota til reynslu nágranna pjóða vorra. Öllum peim, sem hafa reynslu fyrir sjer í pví efni og peir eru allmargir nú orðið ber saman um, að pað borgi sig margfaldlega, að verja nokkrum stundum af skólatímanum til kennslu í skólaiðnaði. Áhuginn og snerpan við bóknámið eykst að peim mun, að pað er ábati en ekki skaði fyrir bók- menntirnar, að verja nokkrum stundum af peim tíma, sem til peirra var ætlaður, til handvinnu. Hið sama er líklegt að verði ofan á hjer. Jeg hef af peim litlu kynnum, sem jeg hef haft af kennslu í skólaiðnáði, komizt til óbifanlegrar sannfær- ingar um pað, að í slíkri haudvinnu felist pað mennt- unarafl fyrir unglinga, hvert svo sem leiðir peirra liggja seinna meir í lífinu, sem skólarnir eigi ekki að Játa 6- notað, og jeg fel hinu íslenzka kennarafjelagi petta mál til alvarlegrar íhugunar, með peirri sannfæringu, að sje fjelaginu alvara, og ef pað hefur sjálft trú á hinum menntandi krapti handvinnunnar, pá finni pað einnig ráð til að hrinda pví áleiðis; og jeg treysti pví, að tak- ist að koma pví í heiilavænlegt horf, pá muni ekki verða langt að bíða góðs árangurs. J. ^.