Nokkur orð um kennarafundinn í Khöfn 1890, og skóla og skólamál í Danmörku og á Islandi.1 Háttvirtu herrar og jjelagsbræður! J>að hefur lengi staðið til að jeg segði yður nokkuð frá ferð minni á kennarafundinn í Kaupmannahöfn síð- asta sumar, og nú loksins ætla jeg í kveld að reyna að sýna lit á pví. Jeg skal taka pað fram, að jeg mua mjög stuttlega fara yfir sögu, að því er sjálfan kenn- arafundinn snertir, en segja yður heldur að nokkru frá pví, sem jeg hefi kynnzt skólum og skólamálum Dana. Margir af yður hafa pegar lesið ágrip af því, sem á kennarafundinum gjörðist, og líklega hafið pjer sjeð inngangsræðurnar að sumum umræðuefnum fundarins, pví að pær hafa verið prentaðar í heild sinni í tíma- ritinu «Vor ITngdom* ogfleiri slíkum ritum. Auk þessa eigum vjer hráðum von á að fá prentaða skýrslu um fundinn ásamt ræðum peim, er par voru haldnar. Af þessum ástæðum mun jeg fara mjög fljótt yfir söguna um kennarafundinn. Kennarafundir eru orðnir næsta algengir nú á dög- um, og sumstaðar er skipað fyrir í lögum að kennarar 1) Um fiað ef'ni, som hjer fer á eptir, talaði jcg á fundi kenn- arafjclagsins í vettir, cn hef í ritgjörð þessari sumstaðar aukið nokkru við og á öðrum stóðum sieppt dálitlu ór.
Beinir tenglar