25 29. Um teikningarkennslu. 30. Um kennslu heyrnar og málleysingja. Jeg hefi að eins nefnt á nafn öll umtalsefuin, en ofiangt raál yrði að gefa hjer nokkurt ágrip af peim. Fyrri hluta dagsins höfðu kennararnir nóg að gjöra, að taka pátt í umræðunum um mál pessi, eða hlusta á pær, — og pað var meirihlutinn sem gjörði pað eitt. — En nóg var líka að starfa síðari hluta dagsins. Eund- arstjórnin og Kaupmannahafnarbúar höfðu sjeð um pað, að kennararnir fengju nóg að skoða þessa fáu daga. peim var gefinn kostur á að skoða ýmsa skóla og kynna sjer fyrirkomulag þeirra. Yms söfn áttu peir og kost á að sjá og byggingar. Ókeypis aðgang áttu þeir að Tivoli, sumarskemmtistað Kaupmannahafnarbúa, fyrsta kvöldið, og sáu þar meðal annars loptbát með tveim mönnum í hefja för sína, og áttu kost á að beyra hljóðrita Edisons tala ogsyngja. Einn daginu fóru fundarmenn skemmti- för í prem hópum, sumirtii Eriðriksborgar, en aðrir til Hróarskeldu eða Skoðsborgar. |>að þurfti því ekki að kvarta um að ekki væri nóg að gjöra þessa daga, eða nóg á boðstólum, heldur bitt að tími væri ofstuttur til að njóta alls. Var þó synd að segja að sumir lægju á liði sinu. Kennarar sáust hlaupandi og akandiáKaup- hafnargötum dagana pá, enda voru þeir auðpekktir á skildi, er þeir báru á brjóstinu með viðfestum borða með þjóðfánalitunum. Jeg má fullyrða að margur lagðist pá þreyttur til hvílu, og loks endaði allt þetta með há- tíðinni í Kósenborgargarði, þar sem gengu að snæðingi, og síðan að dansi og annari skemmtun um 6000 manns. En hvaða gagn er svo að pessum kennarafundum og hvað má af þeim læra? Getur það orðið nokkuð par sem slíkur fjöldi af áhrifum þreytir kapp að eyða hvert öðru? Jú, víst má gagn veiða að þeim bæði fyrirskól- ana og skólamálin í heild sinni, og fyrir allan porra
Beinir tenglar