Tímarit um uppeldi og menntamál

						37

ið hjá peim á pessa leið: J>etta getur allt verið blessað

og gott; mennirnir geta í sjálfu sjer verið fullfróðir, en

pó hafa peir ekki lært að fara með börn eða kenna

börnum; peir hafa ekki verið sjerstaklega menntaðir til

starfs síns eða áhugi peirra glæddur á pví; peim hefur

ekki gefizt kostur á að læra og starfa hjá reyDdum skóla-

mönnum og fá að heyra hjá peim, hví fremur skuli

höfð pessi aðferðin en hin; pað væri undir hælinn lagt,

að þeir kynntu sjer svo uppeldisfræði af sjálfsdáðum, að

peir fengju vitneskju um, hverjar kennsluaðferðir

reyndar hafa verið, hverjum hafnað, og hverjar nú sjeu

í gildi. Geti pví verið, að ef vel gengur, sjeu peir svo

árum skipti að preifa sig áfram, pangað til peir hafi

fundið bærilegar eða góðar aðferðir, en hitt geti lika ver-

ið, að peir komist aldrei svo langt, heldur rígbindi sig

við óheppilegar og úreltar aðferðir. |>etta eru nokkrar

af ástæðum þeim, sem jeg heyrði bornar fram fyrir pðrf

á sjerstakri kennaramenntun. Launa;itriðið er erliðara

viðfangs og par verður að smáfeta áfram, pví að

reynslan hefur sýnt pnð, að aukin pekking almenniugs

hefur haft aukna fjáröflun í för með sjer, og gjört

pjóðirnar færari um að launa kennurum og fúsari

til pess.

|>á er að hverfa að pví, að segja nokkuð frá pví

sem jeg kynntist skólum og skólafyrirkomulagi i Dan-

mörku nó á dögum. Skal jeg pegar slá pann varnagla,

að sú kynning var hvorki fullnægjandi nje yfirgripsmik-

il. Tíminn var ofstuttur fyrir ókunnan mann til að

geta fyrir alvöru sett sig inn í málið, og má jeg p<5

jata pað, að peir sem jeg leitaði upplýsinga hjá sýndu

alúð í að gefa mjer pær og studdu mig sem bezt peir

gátu til að sjá og kynnast sem mest kennslu á stuttum

tíma.

Barnaskólar og lærðir skólar í Kaupmannahöfn taka