59 ritum, sízt peim ritum, er alpýðuskóla snerta. J>að eru pví flestar bjargir bannaðar, og jeg sje varla önnur ráð, ef vjer viljum reyna að bæta úr pessum skorti, en að vjer tökum höndum saman, og reynum að framkvæma pað í fjelagi, sem hver einstakur af oss eigi getur gjört. Við að skoða skólabókasafnið danska, komst jeg bezt að raun um pað, hve mjög vjer stöndum á baki öðrum með kennslubækur handa alpýðu. Náttárufræðiságrip hæfilegt handa alpýðuskólum vantar oss algjörlega, og ekki auðhlaupið að pví að eignast pað. Danir hafa að vísu slík ágrip, en eru ekki alls kostar ánægðir með pau; par munu Svíar standa fullt svo vel að vígi og pó einkum J>jóðverjar. Nú sem stendur eru Norðmenn sem óðast að semja pesskonar ágrip, pví að í hinum nýju skólalögum peirra er boðið að náttúrufæði skuli kennd í barnaskólum. fJá vantar oss og hæíilegt hand- kort handa alþýðu. Fyrst og fremst eru nöfn öll á út- lendum málum á peim kortum, sem vjer höfum, en verst pó pað við pau, að nýtilegt íslandskort vantar í pau öll, einmitt pað kortið, sem oss ríður mest á að hafa. Yfir höfuð standa flestar alpýðu kennslubækur á baki hinum betri samskonar bókum erlendis. |>essu kennslubókamáli hefur við og við verið hreyft, og pað nú fyrir skömmu af eihum af vorum heiðruðu fjelögum, og kann jeg honum pakkir fyrir pað, pótt jeg sje honum ekki nema að nokkru leyti samdóma um hvernig bætur verði ráðnar á skortinum. Jeg tel pað neyðarúrræði að verða að leita landssjóðs styrks til psss að gefa út kennslubækur, og pá að eins grípandi til peirra úrræða, pegar um bækur er að ræða, sem stór- kostnaður er við að koma út, og mundu verða tilfinn- anlega dýrar fyrir almenning, ef enginn styrkur væri veittur til útgáfu peirra. J>að er sjerstaklega lesbók,