60 sem yjer líklega neyðumst til að leita styrks með, ef vjer komumst einhvern tíma svo langt að semja hana og gefa út, hið sama kann að mega segja um kort og ef til vill eitthvað fleira. En flestar alpýðukennslubækur eru að eins litil kver, sem fæstir munu verða ráðalaus- ir með að koma út styrklaust. Afleiðingin af því, ef landsjóður ætti að styrkja útgáfur allra kennlubóka, mundi verða sú, að meira eða minna leyti, að viður- keppni og tilraunir að semja nýjar kennsslubækur yrði að mestu bælt niður, en það held jeg mjög illa farið eigi sizt hjá oss, sem erum svo skammt á veg komnir, að ekki eru næsta mikil líkindi fyrir að vjer munum eignast verulega góðar alpýðuskólabækur að svo stöddu. Til pess að svo geti orðið útheimtist að góðir kennarar með kennaramenntun vinni um nokkuð langan tíma við alpýðuskóla vora; frá slíkum mönnum getura vjer fyrst átt von á verulega góðum barna kennslubókum, hitt er fremur af bendingu, ef vjer eignumst þær frá öðrum. pó er eigi ástæða fyrir petta að leggja árar í bát, vjer getum þegar starfað eitthvað í áttina og unnið í hag fyrir þá, sem síðar koma, og það gjörum vjer því frem- ur, því minni höft sem lógð eru á viðurkeppni milli skólabóka höfunda. J. S.