Tímarit um uppeldi og menntamál

						Nokkrar athugasemdir um varð-

veizlu á heilsu skólabarna.

Elestir munu hafa meir eða minna ljósa hugmynd

um það, að heilsan er dýrmæt. En ef dæma skyldi

eptir því, hvernig opt er farið með hana, pá sýnist ó-

neitanlega svo sem hún þyki'ekki mikils virði.

Elestir misbjóða henni af hugsunarleysi, eða pekk-

ingarleysi. Örugeasta vörnin við heilsuleysi er eflaust

sú, að afla sjer þekkingar á líkamanum öllum og líf-

færunum. |>egar almenningur veit og þekkir, hvað lík-

amanum er fyrir beztu, og skilur það, að lífslukkan er

komin undir hraustum og heilbrigðum líkama, þá fer

hann að láta sjer annara um, að varðveita heilsuna,

ems og það er aptur á móti eðlilegt, að sá, sem er alls-

endis ókunnugt um byggingu líkamans og verkun líf-

færanna, láti sig litlu skiþta, hvort hann lifir samkvæmt

kröfum og þörf líkamans, eða brytur bág við helztu

lögmál hans.

Hver einstaklingur ber ábyrgð á meðferð sinnar

eigin heilsu, ef hann er sjálfum sjer ráðandi og er sjálf-

stæður í athöfnum sínum. En svo eru aðrir, sem settir

eru til að gæta lífs og heilsu þeirra, sem enn eru ekki

sjálfbjarga. Húsbændur og foreldrar.eiga að gæta þess

að misbjóða ekki heilsu hjúa sinna og barna.   Og henn-