64 1 skammdeginu er bezt að raða kennslustundunum svo niður, að t. d. skript og lestur sje kennt um miðj- an daginn, pegar bjartast er, en að yfirheyrsla eða munnleg kennsla fari fram á peim tíma dagsins, er birtan er daufari. Börnin eifía að sitja upprjett á skólabekkjunum. f>að er auðvitað hægra að gefa petta boðorð, en að halda pað, par sem eins hagar til og hjer, að borð og bekkir ¦eru alMðast eins og væri það gert til að beygja börniu í keng. En kennarinn verður samt sem áður að gera sitt til pess, að börnin venjist ekki á að sitja skökk, «ða hokin við vinnu sína. Af pví getur Ieitt skekkju á hryggnum, sem mörgum börnum er hætt við, einkum peirn, sem kirtlaveik eru. |>ar að auki prýstist brjóst- holið saman, og andardrátturinn verður ekki óhindrað- ur. En allt petta er skaðlegt fyrir heilsu barnanna. Bekkir og borð ættu ekki að vera lengri en svo, að einungis tveim börnum væri ætlað sæti við hvert borð. Með pví einu móti er pað auðið fyrir kennarann, að komast að hverju barni til að leiðbeina pví, og með því móti parf engin ókyrð að verða í kennslustofunni, pó að eitt og eitt barn standi upp úr sæti sínu. Kenn- arinn á pá einnig hægra með að líta eptir pví, að pau sitji upprjett. Harðlega verður að banna börnum að liggja með brjóstið fram á borðbrúnina. Reyndar er svo að segja ómögulegt að varast pað, nema pví að eins að borðin ¦og bekkirnir sjen svo gerð, að börnin geti setið sjer hægt án pess. Jpað er pví afar pýðingarmikið fyrir heilsu barnanna, að borð og bekkir sjeu gerð rjett og sjeu mátulega há fyrir pau. Bekkirnir mega ekki vera svo háir, að börnin nái ekki vel til gólfsins. Ef fæturnir hanga stuðningslaust, stöðvast blóðrásin að nokkru leyti í fótunum af bekkj-
Beinir tenglar