65 arbrúninni, og börnin fá nálardofa. J>au geta því al- drei stið kyr, og ern allt af hagræða sjer. Sú ókyrð, ¦sem opt er á börnum í kennslustundunum, kemur ein- att af því, að pau hafa óþægilegt sæti. fað stoðar því lítið, að þeim sje skipað að sitja kyrrum; þau geta pað eldá, hversu fegin sem hau vilja. T-il þess að börnin geti setið til lengar upprjett er alveg nauðsynlegt að hafa bakslá á bekkjunum, og má hún ekki vera hærri en svo, að bún styðji mjóhrygginn. Bekkurinn sjálfur þarf að vera Htið eitt í-bjúgur og á- töI fremri brún hans. Ef fótkalt er í kennslustofunni, er gott að- hafa bekkina nokkuð háa, og Jótrtá handa börnunum til að -standa á í stað þess, að standa á gólfinu. Kuldinn er mestur við gólfið. Borðin verða að hafa dálítinn halla og mega ekki "vera mjórri en svo, að börnin geti stutt allan frarn- handlegginn á þeim, þegar þau eru að skrifa. Bæði borð og bekkir verða að vera svo gerð, að þau •standi stöðug, eu ruggi ekki til og frá, og sje afstaða þeirra sú, að fremri borðbrúnin standi lóðrjett yfir fremri bekkjarbrúninni. Borðin verða að vera svo há, að börnin þurli ekki að beygja sig, þegar þau eru að skrifa, en ekki svo bá, að þau þurfi að sitja skökk við skriptina, eða að hægrj öxlin ýtist upp á við, þegar handleggurinn er lagður fram á borðið. |>ó að fjelej^si megi ef til vill við berja, að ekki sje auðið að búa til borð og bekki eins og hezt þykir gegna, þá er ekki hægt að keuna því um, ef alls þess, sem hjer er tekið fram um borða og bekkjagerð er ekki gætt því að það mundi engan kostnað auka, eða svo gott sem «ngan. Hugsunarlitlum mönnum hættir til að skipta sjer
Beinir tenglar