Tímarit um uppeldi og menntamál

						68

1 kennslustundunum sj<ílfum verður kennarinn

jafnframt og hann kennir, aó veita eptirtekt hverju ein-

stöku barni, og lagfæra jafnóðum allt, sem miður fer.

Ef hann gerir pað ekki pegar, eða lætur nokkra stund

hjá líða, að gera pað, getur pað gleymzt. Eptir að pað

hefur gleymzt nokkrum sinnum, er pað orðið að vana

fyrir kennaranum að sjá pað, og hann hœttir aðsjápað.

Mjer er enn í minni fyrsta kennslustundin, semjeg

hafði í skóla. pnð var gott og hlýtt veður; en pegar

jeg kom inn í tímann, sátu samt íiestir piltarnir með

margvafinn trefil um hálsinn, og margar stúlkurnar með

hettuklúta. Hálsveiki og hósti, sem opt bryddir(á í skól-

. um, á eflaust opt rót sína að rekja til pess óvanda, að

dúða börnin með treflum og klútum um hálsinn, hvort

heldur er heitt eða kalt, hvort heldur pau eru úti eða

inni.

Hjer hagar víða svo til, að börn purfa að ganga

all langa leið til skólanna, og kemur pá opt fyrir að

pau koma meira og minna vot, einkum í fæturna. ]?að

vita allir, að hverjum manni er óholt að sitja kyrru

fyrir votur í fætur. Kennarinn verður pví að veita pví

nákvæma eptirtekt, hvort börniu eru pur í fæturna,

og láta pau skipta sokkum og fara í pura, pegar er pau

koma, ef pau hafa vöknað á leiðinni. pað er hægðar-

leikur að gera, ef börnin eru vanin á að koma með

pura og hreina sokka með sjer í hvert skipti sem veð-

ur eða færð er svo, að líkindi eru til að pau geti vökn-

að á leiðinni til skólans. Pessu verður kennarinn að

ganga strangt eptir. Börn væta sig opt að ópörfu, og

kæra sig opt ekkert pó að pau sitji í votu, ef peiin líðst

pað. Ef kennarinn er eptirgangssamur um petta, fær

hann optast góða aðstoð hjá pjónustum barnanna til pess

að venja pau á prifnað og hirðusemi, pví að peim pykir

ekki hagnaðHr að pví, að purfa sí og æ að vera að pvo