Tímarit um uppeldi og menntamál

						73

allan skólann, með pví að senda pað barnið burt í tíma,.

sem hætta stendur af.

|>að er mikið rætt og ritað um pað nú á dögum,

að nauðsynlegt sje að kenna heilbrigðisfræði í barnaskól-

unum. Og víst er um pað, að heilbrigðisfræði er svo.

almenns efnis, snertir hvern einstakan svo sjerstaklega,

að hverjum manni er nauðsynlegt að hafa nokkur kynni,

af þeim fræðum. Og pó að tíminn leyfði ekki, að

kenna hana sem sjerstaka námsgrein í barnaskólunum,

pá gefst kennara, sem sjálfur er nægilega menntaður til

pess, opt og einatt tækifæri til þess að gefa börnunum

ýmsar góðar bendingar um varðveizlu heilsunnar, og

vekja hjá peim virðingu fyrir líkamanum, ekki sízt

pegar hann er að kenna þeim um byggingu líkamans

og starf iíffæranna í pjónustu hans. pesrar barnakenn-

ararnir eru ahnennt orðnir svo menntaðir, að peir hafi

lifandi tilfinningu fyrir líkamlegri meðferð barnanna^

eigi síður en hinni andlegu, pá fyrst, en ekki fyr, lær-

ist börnunum sjálfum að varðveita heilsu sína, eða forð-

ast sem fiest af pví, sem getnr orðið henni til tjóns.

*                                                             *

Aður en jeg skilst við pessar fán og ófullkomnu at-

hugasemdir um varðvcizlu á líkamlegri heílsu skólabarna,

verð jeg að   mhinast á eitt   meðal,   sem eriendar pjóðir

láta sjer mjög annt um að nota í pessu skyni,   en sem

hjer á landi má heita að látið sje allsendis ónotað.

petta meðal er leikfimi, eða reglubundnar líkams-

æfingar, sem miða til pess að æfa og styrkja allan Hk-

amann.    (A ritlendu m.ili er pað nefnt »gymnastik>).

fað hefur lengi vakað fyrir mönnum, að einhver

líkamleg vinna væri nauðsynleg skólabörnum um leið-

og pau stunda nám, og um langan aldur hefur leik-

fimin verið talin bezta og hollasta vinnan, enda er henni

svo  niður skipað sem   bezt pjrkir   henta:   byrjað á ein-