79 Allur almenningur á heldur ekki kost á pví að afla. sjer nægilegrar pekkingar í pessu skyni; en peir sem: sjerstaklega eru til pess kjörnir að mennta börn, eiga sjerstaklega ekki einungis að eiga kost á pví að afla, sjer slikrar pekkingar, heldur vera sJcyldir til pess. En pó að pau börn, sem menntast hjá skólnkenn- urum gætu nú notið góðs af slíkri pekkingu kennar- anna, pá væri lítið fengið, pví að pau eru svo afar fá í samanburðí við óll hin, sem ómenntaðir meuu eða minnsta kosti aö þessu leyti ómenntaðir menn ala upp. Svo get jeg íroyndað mjer að einhver segði: En fyrst og lremst er pað nú ómetanlega mikilsvert, aðv nokkur hörn fái gott uppeldi, pó að eigi va'ri nema ör- fá. En í annan stað myndi ekki lenda við pessi fáu tili lengdar. J>ó að alhr viðurkenni, að vjer purfum jarðyrkju-- menn og búfræðinga til að koma á endurbótum í gras-- rækt og uppeldi fjenaðar, eins og áður er ávikið, pá dettur engum í hug að allir bændur verði búfræðingar og sjerstaklega menntaðir jarðyrkjumenn. En endur- bæturnar og framfarirnar í pessum greinum komast allt að einu á, ekki einungis hjá peim sjálfum og nokkrum einstðkum heldur hjá öllum almenningi, pegar fram líða stnndir. Á. líkan hátt verða vel menntaðir kennarar til pess. að útbreiða pekkingu um gott barnauppeldi og annað, ekki einungis til peirra fáu, sem peir kunna að kenna sjálfir, eða ná til, heldur til almennings, til hvers pess,, sem vill hafa augun opin og taka pað upp sem til fram- fara horfir í pessa átt. Hvaðan ættu umbætur á barnauppeldinu að koma, nema frá kennurunum? AUir viðurkenna pó líklega, að- pað standi til bóta. Og hvaðan ætti kennurunum að. koma sú sjerstaka pekking, sem til pess útheimtist að-