81 skriftirnar eru hentugar, getur barnið lært með timan- nm að skrifa á pennan hátt. En misskilningur er pað, að kalla petta kennslu í skrift. Allir geta kennt kristindóm á pann hátt, að fá barninu spurningakverið í höndur og segja pví að læra pað utanbókar, láta pað síðan koma til sín, og pylja pað upp úr sjer nákvæmlega orðrjett. Ef barnið hefur gert eins og fýrir pað var lagt, hefur pað lrt kverið og kann pað utanbókar; en misskiningur er að kalla petta kennslu í kristindómi Ef petta og pví um líkt væri kennsla, pá væri setningin sem fyr var nefnd sönn; meira að segja, pað mætti bæta dálitlu við hana og segja: Allir geta kennt pað, sem peir kunna sjálfir og það, sem þeir kunna ¦ekki einti' sinni sjálfir. |>ví pað parf enga kunnáttu í skrift til að afbenda barni forskrift og segja pví að skrifa eptir henni. Heldur ekki parf neina kunnáttu í kriítindómi til að hlusta á barnið pylja kverið -utan- bókar, |>að getur fyrst verið að ræða um kennslu í skrift pegar barninu er sagt, hvernig pað á að bera sig til við oámið: hverníg pað á að sitja, hvernig halda á pennan- um, hvernig beita honum, hvernig draga til stafanna til pess að drættirnir verði eius og peir eiga að vera, hvern- ig skrifbókin á að liggja fyrir pví o. s. frv.; pegar pví ¦er sagt hvernig pað eigi að nota forskriftina, og pegar gengið er eptir pví, að barnið fari eptir peim leiðbein- ingum. En til pess að veita pessar leiðbeiningar parf ^jerstaka pekkingu, sem alls eigi er víst að sá hafi, er ¦sjálfur pó skrifar ágæta rithönd. Sá, sem skrifar fagra rithöud sjálfur, parf pví ekki þessvegna á nokkurn hátt að vera fær um að kenna skrift. Á líkan hátt er pví varið með kennslu í kristin- ^iómi. Það að hlýða barni yfir kverið er ekki kennsla í 6