82 kristindómi; yfirheyrsla og kennsla er ekki hið sama,. þó að yfirheyrsla sje opt nauðsynleg við kennslu til þess að ganga úr skugga um það, hvort barnið hefur lrt eitthvað það, sem kennarinn telur nauðsynlegt að það' kunni, hafi ávallt á reiðum höndum, hvenær sem ti'l þarf að grípa. TJm kennslu í kristindómi er þá fyrst að ræða,. þeaar kennarinn ídlistar Jyrir baminu pr trúar- setningar og þá siðalrdóma, scm spurningakverifr hljóðar um. Enginn skyldi ímynda sjer, að það sje svo auðvellt verk að útlista trúarsetningar og siðalærdóma, að hver sá maður sje til þess hæfur, sem sjálfur þekkir þessar setningar og lærdóma, hvað þá heldur ef honum eru þeir nú meira eða minna óljósir. Enda sýnist það nú að vera viðurkennt, að til þess þurfi sjerstaka þekkingu. Jpessvegna eru »barnaspurningar« (Katekisation) kenndar á prestaskólanum; einmitt með tilliti þess, að prestar,. eiga að kenna börnum kristindóm. Kristindóminn nefni jeg hjer ekki af því, að jeg á- líti kennslu í honum vandasamari en kennslu í ýmsum öðrum námsgreinum, heldur hef jeg tekið þau dæmi 8em hjer að framan eru nefnd af handahófi, og hið sama gildir um hverja þá námsgrein, sem kenna skal, og tekið er fram um þau, að sjerstaka menntun þarf til að kenna. ÖU kennsla verður að fara fram á einhvern lög- hundinn hátt, eptir einhverri ákveðinni kennslu aðferð* Allir kennarar verða að hafa Ijósa hugmynd um það á hvern hátt þeir ætla að komast áleiðismeð nemendurna. m«ð öðrum orðum, þeir verðaj að skapa sjer ákveðna kennsluaðferð fyrir hverja einstaka námsgrein, ef kennsl- an á yfir höfuð að tala að fara í nokkru lagi, ef ura ilokkra kennslu á að vera að ræða.