84 -eða Iáta eins og vjer sjáutn ekki pá reynslu og pekk- ingu, sem aðrar pjóðir hafa á löngum tíma aflað sjer með ærnu erfiði og kostnaði til pess að byrja á fyrstu gerð eins og pær. Sá reynsluskóli, sem vjer pá þyrft- um að ganga í, yrði oss mun dýrari, heldur en ef vjer neyttum fjár og krapta til pess að taka við peirri þekk- ingu, sem pær hafa lagt upp í höndurnar á oss, og hagnýtum oss hana á pann hátt, sem bezt gegnir. En pað getum vjer ekki með öðru móti en pví, að hafa iennarakennsln í landinu, eða kennaraskóla. Hver ein- stakur kennari út um allt ísland getur ekki fylgt fram- förum kennslumálefnanna, en kennaraskóli getur pað, 'Og á hægt með að veita þessum menntunarstraumum lil íslenzkra kennara. En meðan svo stendur sem nú stendur, pá eru is- lenzkir alpýðukennarar allflestir gjörsamlega útilokaðir frá öllum peim sterku og merkilegu hreyfingum, sem ver- ið hafa, og sem einkum eru nú á öllum kennslumál- efnum. J»eir sitja hver í sínu horni, og eru ef til vill nú að bisa við að ráða fram úr vandaspurningum í iennsluaðferðinni, sem kennsluaðferðafræðin (Methodik) hefur leyst úr fullnægjandi fyrir aðra kennara fyrir tug- ¦um ára, eða jafnvel fyrir heilum öldum. Um slíkt má ¦ekkisaka kennarana sjálfa; peir geta verið duglegir menn og unnið fram yfir pað, sem til má ætlast, pó að árang- ¦ur vinnu peirra verði ef til vill svo sem ekki neinn. Hjer er engum um að kenna, nema þinginu og stjórn- ¦inni. Á. peirra valdi hefur pað verið og á peirra valdi ¦er pað enn, að sjá svo um, að menntunartilraunir pær, sem verið er að gera, verði ekki að hjegóma. |>að mætti ef til vill virðast svo sem pingið eitt Tjæri ábyrgð fyrir pví að enn hefur ekkí neitt verið sinnt um að undirbúa kennarana, par sem slíkur undir- Mningur hlýtur ávallt að kosta peninga, en pingið á