85 að veita pá. En að pví leyti sem stjórnin befur látið1 petta mál afskiptalaust og alls ekki farið fram á pað, að pingið veitti fje til að koma fram hinum fyrstu og sjálfsögðustu endurbótum á því, pá virðist ábyrgðin engu síður hvíla á henni. J>að mætti við pví búast, að stjórnin ljeti sjer frem- ur en almenningurskiljast, að menntunar-framfarir pjóðar- innar verða að standa á grundvelli vísindanna, eigi siður en aðrar framfarir, og að hún yrði því öðrum fremur frumkvöðull þess, að menntamálið kæmist i hið rjetta horf. J>örfin á kennaraskóla, eða kennaramenntun, hvern- ig sem henni yrði fyrir komið, verður æ ríkari eptir pví sem lengur líður. Til skamms tíma veitti piugið ekki fje til alþýðumenntunar, og pó að veitingar til peirra hluta hafi verið af skornum skammti síðari árin, pá hafa pær verið svo miklar, að full ástæða var til, að heimta tryggingu fyrir því, að fjeð kæmi að tilætluðum notum með því að tryggja sjer hæfilega menntaða kennara. Síðastliðið ár hafa nær hnndrað kennarar fengizt við alþýðukennslu, sem að einhverju leyti hafa verið launaðir úr landssjóði. TTm 2000 bðrn hafa notið til- sagnar hjá þeim um lengri eða skemmri tíma. Og öll þessi kennsla fer fram eptirlitslaust af hálfu hins op- inbera. Getur nú ping og stjórn vel forsvarað að veita fje á pennan hátt, pó ekki sje um mikla upphæð að ræða? Og er pað hyggilegt að leggja andlega menntun svo margra barna í höndur svo margra manna, sem engin trygging er fyrir, að sjeu á nokkurn hátt fallnir til kennslustarfa, eða til pess að leiðbeina unglingum og ala pá upp, eins og kennendur eiga að gjöra? Mjer dettur ekki í hug að neita pví, að margir
Beinir tenglar