Tímarit um uppeldi og menntamál

						16

heldr þungir og torskildir, er þeir hafa ritað handa fá-

fróðum. Eg tek það til dæmis, hvað þeim hættir við að

að vilja talca alt með, því að annars finstþeim að upp-

fræðing þeirra sé ónóg og ófullkomin. Það er visinda-

lega rétt, enn að mínu áliti ekki heppilegt í barnalœr-

dómi, að greina trúarlærdóm og siðalærdóm í sundr,

•af því að það slitr í sundr það, sem einatf er hæg-

ast að skýra í sameiningu. Það er einnig álit margra

merkra barnafræðenda. Siðafræðin verðr aldrei eins

föst við sinn sanna grundvóll, trúna, náðarverkanir

heilags anda og fyrirmynd JesúKrists, eins og ann-

ars verðr, ef hún er skilin frá, (sbr. Jak. 2, 17—26).

Enn af því að höfundr þessa kvers lætr sér umhug-

að um, að útlista trúarlærdómana, og sleppa jafnvel

ekki smáatriðum, þá lá það beinast við frá sjónar-

miði visindamannsins að hafa það á þann hátt, sem

það er.

Biflíusögur handa börnum verðr varla talið að

liór sé til aðrar en Balslevs, því að Tangs eru nokk-

uð langar handa börnum til þess að læra þær, þó

að þær sé góðar að mörgu leyti. Og því síðr er

nú nein bók til handa börnum eða unglingum um

bifiíusögu og guðfræðileg efni, t. d. í líkingu við

fermingarfrœðslu Blædels, sem aðnokkuru leyti skýri

betr, enn til er í kverinu, höfuðatriði trúarinnar.

IV.

Ef við það er bundið, að barnalærdómskver vor

skuli endilega vera í þessu formi sem kver síra

Helga er, þá þarf ekki lengi að vera að lýsa að þvi,

hvert af þessum þremr kverum vorum er beztkjör-

ið til þess, að verða barnalærdómr. Það er vafa-

-laust kver sira Helga, enda má vel eftir þvi  kóma