44 sje aðferðin kölluð samlagning. Nú lætur kennar- inn barnið taka tvo hluti, og aptur tvo hluti, og enn aptur tvo hluti. Kennarinn spyr svo barnið, hvað» það hafi nú opt tekið tvo hluti. Barnið svarar — »þrisvar« eða »þrisvar sinnum«. Þvínæster barnifr spurt, hvað margir sjeu þrisvar sinnum tveir. Barn- ið sjer, hvað það hefur tekið marga hluti, og svarar,. að »þrisvar sinnum tveir sjeu sex». Nú er barninu: sagt, að þegar sama talan sje tekin tvisvar sinnum eða optar, og sameinuð í eina tölu, sje aðferðin köll- uð margföldun. A sama hátt lærir barnið, að marg- földun er að eins samiagning, að til dæmis 2X2 er það sama sem 2-J-2-J-2, og að í margföldun sje allt af sömu tölunni bætt við sjálfa sig. Á líkan hátt er barninu kennt að draga frá og deila, nema hvað1 aðferðinni er auðvitað hagað eptir því, hvað kennt er. Skrift er byrjað að kenna þannig, að barnið lærir að mynda fyrst einföldustu drættina, sem staf- irnir standa saman af, en byrjar ekki á stöfunum sjálfum. Eptir nokkurar æfingar í þessu er það látið- sameina drættina, eða látið mynda tvo eða fieiri drætti, án þess að taka pennann upp, og svo er það. látið mynda stafina sjálfa; fyrst hina auðveldustu,. til dæmis i, u, n, m, o. s. frv. Kennarar gefa sjald- an forskriftir sjálfir, heidur læra börnin að skrifa, á forskriptarbækur, sem til þess eru gefnar út. Þetta er sett hjer sem sýnishorn af kennsluað- ferð þeirri, sem brúkuð er í skólum hjer, við börn sem eru að byrja. Auðvitað hagar kennarinn að- ferð sinni eptir skilningsþroska nemendans. Höfuð- atriðið er að láta barnið skilja til fulls, allt sem það> nemur. Að þessum skólum eiga börn frían aðgang, frá
Beinir tenglar