70 og gjöra það auðvelt, svo að það verði ekki kvíðvænlegt fyrir nemendur. 3. Náttúran leiðir stórt trje út af litlu fri. Hver námsgrein skyldi sett fram í sem stytztum og ákveðnustum reglum, hver regla með sem fæst- um og skýrustum orðum. 4. Náttúran heldur frd Mnu Ijettara til hins þyngra. Þannig lærir fuglinn að fljúga, og hver iðnaðar- maður störf sín. Þegar dæmi eru geíin, þá má eigi velja þau úr fjarlægð eða af ókunnum hlut- um, heldur úr daglegu lífi. Fyrst skyldi æfa skiiningarvitin, siðan minni, hugmyndaafl og skilning. 5. Náttúran ofhleður éklú, en ltur sjer ngja með lítið. Hún heimtar ekki tvo unga úr einu eggi. Barnið ruglast, ef því er kennt margt í einu eða hvað á eptir öðru. Svo fer, ef mjög marg- ar námsgreinar eru kenndar fyrsta skólaárið, eða of margar óskildar greinar sama daginn. 6. Náttúro.n he/ir engan asa á sjer; hún fer hægt að. Börnin eiga ekki að vinna meira en fjóra tíma á dag í skólanum, og aðra fjóra heima. Aðalatriðin ein skal leggja á minniþeirra. Öllu skal hagað eptir skilningnum, en hann vex með aldrinum og eptir því sem meira er numið. 7. Náttúran lcnýr eltkert áfram fremur en þrosJci þess leyfir. Móðirin hrindir ekki unganum út úr hreiðrinu, til þess að fá hann til að fljúga þess fyr. Menn eiga ekki heldnr að leggja annað fyrir unglinga en aldur og þroski leyfir, nje láta þá festa í minni það, sem þeir hafa ekki skilið; ekki heldur láta þá vinna annað en það, sera