71 þeim hefur verið nægilega sýnt, hvernig gjöra skuli. S. Náttúran hagnýtir sjer hvað eina sem bezt. Egg- ið hefir í sjer fólginn eiginn hita sinn; auk þess nýtur það hita af móðurinni og sólunni. Eng- inn kennari skyldi slá barn, þótt námið gangi ekki sem skyldi. Því að hverjum er það að kenna, ef það lærir ekki? Getur ekki sökin hvílt á kennaranum? Kennarinn á greinilega að sýna bar'ninu, hvernig námið skuli byrja, og hvernig því skuli haldið fram; hann á að láta það nota seni flest af skilningarvitum sínum að hægt er í hvert sinn. í). Náttúran framleiðir eJcJcert 'évo, að eigi sje auð- sjeð, að hverju haldi það megi Jcoma. A vængj- unum má sjá, að þeir eru ætlaðir til að fljúga með. Það er mikill ljettir fyrir nemandann, að honum sje sýnt, hvert gagn hann geti í lifinu haft af því, sem hann -lærir. Þetta skyldi gert, þá kennd eru mál, reikningur, eðlisfræði o. fl. Því skyldi það eitt kennt, sem auðsjeð er að hverjum notum má verða. Hvernig á kennslan að verða staðgóð? 1. Náttúran byrjar elclcert öfyrirsynju og sleppir engu nauðsynlegu. I skólunum ætti það eitt að kenna, sem að gagni má verða í þessu eða kom- anda lífl. Það er ekki einhlítt, að nemandinn öðlist þekkingu; þekkingunni þarf að vera sam- fara siðgæði og guðhræðsla. 2. Náttúran leggur grundvöll undir hvað eina, veitir því rœtur. Jurtin situr föst á rót sinni. Hjá æskumanninum þarf að vekja mætur á náminu.
Beinir tenglar