79 alvarlegur, en samt stöðugur og stilltur; dugi það> eigi, svo reyn að vinna það með því, að horfa á það þegjandi, fast og lengi; dugi þetta eigi heldur, þá beit stilltum, en staðföstum strangleik, unz það gegnir. En gáðu samt fyrst vel að, hvort þrályndi þess ekki er að kenna kulda, hörku og ónotum þín eða ann- ara. Svara svörulu barni út af, samt nieð réttlæti. En gæt þess, að með ranglæti þinu getur þú sjálfur oft verið orsök til þess, að það er hortugt. Sýndu frömu og óskammfeilnu barni alvöru, og lát það sjá skömm sína; en gæt þees samt, að þú með ranglæti þínu eða klaufahætti getur oft verið orsök til þess, að það verður ósvífið. Vertu hreínskilinn, strangur og aðgæzlusamur við lirélclcvlst barn. En gættu þess. vel, að hrekkvísi þess, brögð og ósannindi geta verið komin af kúgunhjáþéreða öðrum. Harðstjórnin er móðir hræsni og lygðar. Viti börn og undirgefnir, aðþeir 'eigi von á hörðu, hvað lítið sem þeim verður á, og það þótt óviljandi sé, þá er þeim nokkur vorkunn,. þótt þeir reyni að beita brögðum, til þess að kom- ast hjá hegningu. Trúðu því líka barni fyrir ein- hverju, til þess að kenna því ráðvendni. Heimtu- freJct og vanþaMclátt barn er oft leiðindagripur. Of- mikið dekur gerir mörg börn hamslaus í kröfum sínum við aðra. Og eg mótmæli því alveg, að láta eins við börn eins og stundum, einkum erlendis, er látið við höfðingja- og auðmannabörn. Menn gera þau að gikkjum með þessum sífelldu gjöfum. Að gefa fátækum börnum, eða börnum velgjörðamanna sinna, eða sérlega góðum og námfúsum börnum, er gott og fagurt. En að troða gjöfurn i börn, reglulaust og án tillits til þarfar og verðleika þeirra, er mjög óþarft Elska og blíða við börn getur mjög vel samþýðzt;