80 við og á líka að samþýðast við það, að þau sé eigi dekruð mjög, en látin yenja sig á sjálfshjálp og sjálfsafneitun. Já, sá elskar ekki barnið verulega, sem ekki kennir því þetta tvennt. Bezta reglan við heimtufrekt barn held eg sé, að gera ekki bón þess, riema þegar það biður vel, og skamta því allt úr hnefa, nema það sem nauðsynlegt er til lífsins við- urhalds. Fús og fljótur átt þú að vera' til að gera bón góðra barna. En láttu börn aldrei neyða þig með illu til greiða við þau, nema skýlaus réttur sé þeirra megin. Vertu kátur og þýður við kaldlynt barn, engakk eigi mjög eftir því. Gæt þess, að harka, stríðni eð- ur hæðni þín eða annara er oft orsök kaldlyndis. Vertu fjörugur við lata barnið, og lát það ætíð sjá, að þá sért ákafur og iðinn í öllu starfi þínu, og einkum samt, þegar þú ert að kenna því. Gætþess, .að letin getur komið af því, að slæmt lopt er i kennsluhúsinu eða í íbúðarhúsi þess. Leita að þvf, ;sem sljóva barnið hefur helzt ánægju af, ogvekhug jþess með því, og gæt þess, að ofreynsla og slæm .atlot gera mörg börn sljó. Yfir höfuð, hvenær sem við höfum »við slæm börn« að sælda, þá spyrjum ræki- 'lega, áður en vjer förum að hirta þau: Hvað gerði 'þau slæm? Er eigi slæmska þeirra sjálfum oss eða heimili og foreldrum þeirra að kenna? En sje sljóva barnið frá fjörgu og góðu heimili og ætt, lata barnið af viljugum komið, og yfir höfuð slæmt og spillt barn frá góðu og vönduðu heimili og ætt, þá getur verið á- litsmál, hvort beita skuli hegning við það, eða enn þá meiri elsku en það vandist. Eg trúl nú þvi, að ekkert bæti eins verulega vel, eins og kærleikurinn. En livernig á að hegða sér við góðu börnin ? Eigi