82 helgum stað«, ogsvohitt: »Hver, sem meðtekurjþetta. barn, sá meðtekur mig». En þarf eigi að gera mun á hegðun við pilt- börn og við shíUcubörn? Hvað líkamlegt uppeldi, svo sem vinnu og fimleika snertir, þarf hér munur að< vera. Og sumar bóklegar fræðigreinir geta líka verið nytsamari fyrir eitt kyn en annað. En sið- ferðisuppeldið held eg, að sé hér um bil hið sama, fyrir piltinn og stúlkuna. Eg hef ætíð hegðað mér mjög likt við öll börn. Samt á að gæta þess, að> meðal stúlkubarna eru að tiltölu oftar viðkvæm og veiklynd börn. Til þessa verður tillit að taka. Þau börn, sem eru viðkvæm og veik fyrir, þurfa fremur öðrum börnum, að breytt sé við þau með mestu ná- kvæmni, fínleik, lipurð, ástúð og göfuglyndi. III. Gleymum aldrei, að elskan er máttarstoð upp- eldisins. Gleymska þessa atriðis er ómælanlega skaðsöm. Því eru sum börn, þótt óspillt sé kölluð,. svo óþæg, hortug og lotningarlaus við kennara sína og yfirboða? Því eru þau svo gjörn á að leita afr göllum hjá þeim, svo fim og skarpsýn að finna gall- ana, og svo ólm í að tala um þá og útræma þá? Þetta allt kemur oft af þvi, að þau hvorki elska né virða kennara sína eða yfirboða. En því gera þau það ekki'? Ástleysi barna kemur af ástleysi kenn- ara eða yfirboða. Þeir eru þeim oft kaldir, harðir og vanþakklátir, fara með þau eins og óæðri verur,. og láta þau sjaldan sjá né finna, að sér þyki neitt varið í elsku þeirra, athafhir eða leiki. Virðingar- skortur barnanna kemur oft af því, að kennararnir óvirða þau með orðum og viðmóti, og eins af þvi,.
Beinir tenglar