86 Og þegar það loksins uppgötvar brot hans og sér Ijótleik þess, fær það enn meiri óbeit á honum, en það hefði fengið, ef hann hefði játað það í tíma fyrir því. Játi hann það og bæti, eins og áður er sagt, þá mun sérhvert óspillt barn virða hann fyrir játn- ing hans og bót. Og virðing sú mun optast — sé brotið eigi því stærra eða því oftar framið — verða nóg til þess, að setja hann jafnhátt (ef eigi hærra) í áliti hjá því og hann var, áður en hann braut. Gjöri nú eitthvert barn gys að sjálfri yfírbót hans eða afsökunarbeiðni, þá sýnir það með því, að það er spillt eða þekkir eigi eitt af meginboðum kristilegs siða- lærdóms og þarf því að lagast og uppfræðast. En bezta lögunin og fræðslan fyrir það er þessi nefndi strangleiki kennarans við sjálfan sig. Strangleiki þessi styrkir siðferðisöfl hans og veitir honum fyllsta rétt og kjark til að heimta, að barnið hlýði siðlög- unum og gegni boðum hans. Eg hefi gjört þetta og allt farið vel, enda hef eg nú eingöngu átt við góð börn sem kennari. En ekkert barn ersvo spillt, að élsha og réttlœti ekki bæti það. Guðmundur Hjaltason.
Beinir tenglar