tilteknar greinar í blöndu?um bekkjum í 7., 8. og 9. bekk, en flá eru nemendur í breskum skólum á aldrinum 11?14 ára. Enska (mó?urmál) og samfélagsgreinar flóttu henta best en síst flótti kennurum henta a? kenna stær?fræ?i og erlend tungumál í blöndu?um bekkjum. Þó voru kennarar flar sem blanda?ir bekkir voru ríkjandi fyrirkomulag alla jafna jákvæ?ari gagnvart flví en fleir sem kenndu í getuskiptu kerfi (Ireson og Hallam, 2001). Vísbendingar eru um a? kennarar kjósi helst a? kenna getumiklum nemendum, fleir eigi erfi?ara me? a? virkja getulitla en getumikla nemendur og kennsla ver?i flví stundum einhæfari í getulitlum hópum og væntingarnar minni. Kennarar sem jafnan kenna getu- litlum nemendum finni frekar fyrir flreytu í starfi en hinir. Vi?horf sérkennara til hinna getuminnstu sé fló jákvæ?ara (Ireson og Hallam, 2001). Ein ni?ursta?a yfirlitsrannsóknar í Bretlandi er a? vinnuálag kennara sé meira í blöndu?um bekkjum en getuskiptum (Harlen og Malcolm, 1999). Ýmsir hafa skrifa? greinar og bækur um hvernig útfæra megi námsa?greiningu í kennslustofunni í blöndu?um bekk a? getu, enda er ljóst a? kennarar flurfa a? afla sér flekkingar á kennslua?fer?um sem duga til flessa. Hérlendis hefur miki? veri? vitna? í Carol Ann Tomlinson á sí?ustu árum, en í bók hennar The Differentiated Classroom: Responding to the Needs of All Learners (1999) eru ótal dæmi um útfærslur, uppbyggilegt umhverfi, a?rar forsendur og um vinnubrög? kennara, og segir flar m.a.: Kennarinn reynir ekki a? einstaklingsmi?a allt fyrir alla hvern einasta dag. Þa? er ekki hægt og myndi ey?ileggja heildina e?a samhengi? í náminu í bekknum. Í sta? fless velur kennarinn, á ákve?num fláttaskilum í námsferlinu, a? einstaklingsmi?a á grunni formlegs e?a óformlegs stö?umats. Í kennsluáætlunum gerir kennarinn einnig rá? fyrir rými flar sem einstaklingsmi?unin er grundu? á áhuga e?a vali nemenda svo fleir geti tengt nám sitt vi? fla? sem skiptir flá miklu. Þannig ver?ur fla? sjálfsagt og e?lilegt a? nemendur séu a? vinna a? ólíkum verkefnum og me? mismunandi hætti (Tomlinson, 1999, bls. 14). Íslenskar a?stæ?ur Þegar unglingaskólunum hér á landi var skipt í landsprófsdeildir, almennar deildir, verk- náms- og verslunardeildir var beitt mjög sýnilegri a?fer? til námsa?greiningar me? skipu- lagi flar sem nemendur höf?u nokkurt val en rö?un í deildir var fló a? stórum hluta til bygg? á námsárangri. Me? setningu grunnskólalaga 1974 var deildaskipting í unglinga- deildum aflög?, sí?asta landsprófi? var haldi? vori? 1976 og sama ár tók ný a?alnámskrá gildi. Allar götur sí?an hefur hugmyndafræ?ileg umræ?a um blöndun e?a rö?un í bekki einkennst af ?me? e?a á móti? vi?horfum flrátt fyrir a? mætir skólamenn eins og Andri Ísaksson hafi frá upphafi lagt áherslu á a? mönnum beri a? spyrja: ?Hvers konar skipu- lag námshópa er líklegast til fless a? stu?la a? árangursríku námi allra nemenda?? Enn fremur ver?i skipulag námshópa a? vera bein aflei?ing e?a fláttur fleirrar kennslua?fer?ar og námsa?fer?ar sem ákve?i? hefur veri? a? sty?jast vi? til fless a? ná fleim markmi?um sem stefnt er a? (Andri Ísaksson, 1982, bls. 10). Sagan ver?ur ekki rakin hér, en réttum tíu árum eftir setningu grunnskólalaganna hófust fyrstu tilraunir me? fer?akerfi í Hagaskóla, Réttarholtsskóla og Gar?askóla. Sí?an K R I S T Í N J Ó N S D Ó T T I R 39 uppeldi_14arg_2hefti_9 copy 12/13/05 9:49 AM Page 39
Beinir tenglar