Nr. 184. 24. iiiara msii. REGLUGERÐ um greiðslur sjúkratryggOra á scrl'ræðilæknishjálp, rannsóknum og rönttrenirreininiru. 1, gr. UreiOslur saiiilagainannti fyrlr sérfra'oila'knishjáip, runnsúkniv ofí röntgengrein- IngU, scill tílll l'íl'ðir' i 4;t. gl', lllga nr. 07/1971, skal vera seiu hér sef/ir: 1. Samlaganiaður sknl grciða kr. 2 700 fyrír hvcrja komu til sérfræðings. 2. SanilngtimaGur Bkal grciOa fyrstu 2 700 kr. hverrar rannsóknar lijá runnsókna- siutu eCa sðrfræOingi. 3. S.ninlugsiuuður skal grciða fyrstu 2 700 kr. af kostnaði \ 'ið hverja rðntgengreiningu. Elli- ng ðrorkullfeyrisþcgar skulu greiða hálfl gjald |>. e. a. s. kr. 1 350 i hvert sklpli. 2. gr. Allar greiðslur, sein iuii gelur í 1. tír.. skulu dragast-frá umsöindu eða ákveðnu helidarverði á lajknlshjáip, rannsóknura og rontgcngreiningu, þegar reikntngur er gerður til sjúki'usamlags fyrir þessn þietti. :í. gr. liegluirerð þessi er sett nieo heiiuild í 43. gr. laga nr. 07/1971 uni almannatrygg* ingar til að öClast gildi I. aprll 1080, .lafnfianil l'ellui' úr nilili reglugerð nr. 102/1070 nieð snnin heiii. HeitbrtgOls- <><\ IryggtngamátaráOuncytlÐ 24. m<irs 19S0. Svavar Gestsson. páll Sigurösson. 24. iniirs I08I1, Nr. 185. REGLUGERÐ um breytinir á reirlutrerð um írreiðslur almannatrygiringa á lyfjakostnaði nr. 289/1978. 1. (... .'t. gr. réglugerðarinnar orðlsi svo: Af i'ioi'iiiu lyfjnkostnaðl en unt gelur í 2. gr. er greiGsluljilhögun svo sein hér grcinir: 1. Fyrir hverja ufgrelðslu (ordinution) samkvmt lyfjaverðskrá I og af innlendiiui sérlyfjum greiðir sainlagsinnðiir i'yrsiu 1 000.- krónurnar, en sjúkrasamlagiG þuð seni á vantar á fullt verð. 2. Fyrir liverja afgrclðslu Cordination) samkvæmt lyijaverGskrá II Cerlend sór- lyf) líi'eiðii' sainlagsmaður fyrslu 2 700. krónurnar, en sjúkrasamlagið það scin :i vaiitar á fullt verð. Elli- iik öroi'kulifeyrisþegar skulu yrcic.i liátfl gjald, |i. c. kr. 500. og kr. 1 850. - fyrir hverja afilreiðslu. Sé heildarverð viðkoinaiuli lyl's jafnt cða luegra en þau niörk. cr uni fíetur I þessari lírciu, greiðlr samiagsmaGur það vcrð. 2. iír. Rcíiluíicrð þessi er sett sainkvicinl hciniilil i 4íi. gr. laga uin alinannalrygglngar nr. 07/1971, shr. löfi uin breyting á | eiin Iðgum nr, 02 21. mfli 1974 oíi nr. 95 31. dcs- cmlicr 1076 Og öðlasl gjldi I. april 1980. .lafnfraint rellllr lir gildi reglugerð nr. 494/1979 iiin breyting á regjugerð uin greiðslur nlmunnatrygginga á lyfjakostnaði nr. 280/1078. HeitbrlgOiS' <><j tryggingamátaráOuneytlO 24. m<ir.i ioso. Svavar Gestsson. Páti Sigurðsson. 24. inai's 1980. Nr. 180. REGLUGERÐ um greiðslur sjúkratryggðra til samlagslækna. 1, gr, Samlagsmenn i sjiikrasaiiilöfíuin skulu fp-eiða sanilagslækni sínuni, eða lækni, er I hans stað kanii að koma, saiiikvæint saiiininiiuin hlutaðeigandi saralags kr. 600.00 fyrir hvcrt viðtal á lknlngnstofu og kr. 1 200.00 fyrir hvcrja vitjun læknis tit sjúklinfís. I>ar sein samið cr uiu greiðsiu la'knislijálpar fyrir hvcrt unnið verk dregst þctta gjald frá urasðindu gjaldi fyrir viðtðl og vltjanir, 2. gr. Refílugerð þessi er sett sninkvæmt lieiinild i 43. gr. laga um almannatryggingar nr. 67/1971 til að öðlast gildl |, apríl 1080. Hi'ilbrlgðix- og tryggingamátnráOuncyttO 24. mnrs 1980. Svavar Gestsson. _______ Páii StgurOsson. Heilbrigðis- og tryggingaráðherra hefur gefið út nýjar reglugerðir um þátttöku samlagsmanna í greiðslu fyrir læknishjálp og lyf. Þar er tekið upp það nýmæli að elli- og örorku- lífeyrisþegum er gert léttara en öðr- um að nota þessa þjónustu. þessu sviði, marktæka stefnu sem kjósendur þeirra þekkja, er hætt við því að málaflokkurinn verði fórnarlamb hentistefnunnar, tak- markaðra þrýstihópa og hreppa- sjónarmiða, heildarsýn verði borin ofurliði af smámunasemi, lágkúran taki við þar sem brýnast er að yfir- sýnin sé hvað skörpust. I málefnasamningi núverandi ríkisstjórnareru ekki ítarlegákvæði um heilbrigðismál. í slíkum samn- ingum hefur yfirleitt ekki verið mikið um heilbrigðismál rætt, annað hvort hefur þar verið sára- lítið eða þá svo almennt að skipti engu máli, eða þá alls ekki neitt. í þessum málefnasamningum hefur hins vegar iðulega verið fjallað um tryggingamálin, t. d. elli- og ör- orkulífeyri og ýmsa aðra þætti tryggingamála. Þannig er þessu einnig varið í málefnasamningi þeirrar ríkisstjómar sem nú starfar. Þar er drepið nokkuð á trygginga- málin, bæði að því er varðar elli- og örorkulífeyri og að því er varðar endurskoðun laganna um al- mannatryggingar. Ég held hins vegar að ástæðan til þess að ekki er margt í málefna- samningnum um stefnumótun í heilbrigðismálum sé ekki sú að höfundar stjórnarsáttmálans telji ástandið í þessum efnum viðun- andi og lítilla breytinga þörf. Ég held að skýringarinnar sé fyrst og fremst að leita í því að stjórnmála- flokkarnir hafa orðið æ uppteknari við hin svokölluðu efnahagsmál sem eru síðan niðursoðin í svoköll- uð vísitölumál og dagleg umræða flokkanna út á við og inn á við snýst um þessi mál, en stórum mála- flokkum, eins og t. d. heilbrigðis- málum, er ýtt til hliðar. 6 Fréttabréf um HEILBRIGDISMAL 1/1979