Fasistinn

						VA -| fr> S> n í i

J 2 .'.¦¦ ..., Uo

FASI

Málgagn

TINN

þjóðernissinna

I. árg.

Vestmanuaeyjuin, 31. ágúst 1933

1. tbl.

Ávarp.      Fasisminn.

Blað þetta, Fasistinn, sem nú

hefir göngu Bina )tér í Eyjum, er

malgagn okkar islenskra þjóðernís-

¦inna. Það er öllum Islendingum

kunnugt, að þjóðernishreyflng ís-

lendinga, sem ný stoínuð er, sam-

anstendur af þeim mönnum, sem

áhuga hafa fyiir viðreisn landsins

og þjóðarinnar. Þann flokk skipa

menn, sem andúð hafa a öllu

óróttlæti, andtfð á niðurrifsatefnu

kommúnista, andúð á öllu sem

þjóð vorri er til skaða og skamm-

ar. Þenna flokk eiga allir sannir

Iilendingar að styðja og styrkja,

eftir fremsta megni.

Þetta blað okkar setti að verða

liður í þeirri keðju, sem nú þeg-

ar ermynduð, þeirri keðju sem-

tengir þjóðina saman, sameinar

hana í skilningi á því sem rétt

er, sameinar hana í baráttunni

gegn óavífnum árásum rússnesku

niðun ifsstefnunnar.

Peua er vænst, að allir sem

sjálfum sér og þjóð vorri vilja vel,

þeir sem unna réttlæti og and-

styggð hafa á öllu sem ófagurt er

og skaðlegt þjóðinni, sýni það í

verkinu með því að standa (styrk-

ir a móti stefnu kommúnista, höfð-

uðfjanda mannkynsins.

Útgefendur þessa blaðs vita, að

tími er kominn til, að hefjast

handa gegn óaldar stefnu komm-

unista. o. fl., þeir vita *ð ailur

þorri Eyjamanna bíða þess með

eftirvæntingu að eitthvað sé að-

hafst.

Eyjaskeggjar, við kunnum ennþá

að greina rótt frá röngu, látum

ekki spyrjast að við spiliumst af

kenningum kemmúnista.

Blaðið tekur góðfúslega við

greinum, frá þeim sem eitthvað

vilja rita til stuðnings starfsemi

vorri.

Almenningur hér á landi veit

enn sem komið er lítið um þjóðem-

isstefnur hinna ýmsu Ianda annað

en það, sem skröksögtf-höíundar

andvigra pólitiskra flokka búa til

eða umhverfa. Ber langmest á

þessu eftir að þjóðernishreyfingin

íslenzka kom fram á sjónarsviðið,

og er það að vísu skiljanlegt. Því

að hún er þegar orðin, og á eftir að

verða það miklu meir, hinn skæð-

asti óvinur margra þeirra. Það á

að vera hlutverk þjóðernisflokks-

ins, að gera alla flokka að einum.

Verður það alls ekki gert nema

með því að kommúnistaflokkurinn

hverfi, jafnaðar-flokkurinn breytist

og framsöknar-og sjálfstæðisflokk-

arnir hreinsist. Einkum hlýtur

þjóðernisflokkurinn að byggja á

hinum síðarnefnda, því að hann

er í eðli sinu nálægastur anda

þjóðernishreyflngarinnar. En það

er einmitt andinn i þeirri hreyf-

ingu, eins og svipuðum hreyfing-

um í öðrum löndum, sem er kjarn-

inn. Það er hugsjón vor að eiim,

þjóðlegur, heiðarlegur og einbeittur

stjórnmálaflokkur ráði í landinu,

en ekki samsull óheiðarlegra pól.

stór-atvinnurekenda eins og nú

hefur verið um tíma og aldrei

getur hngsast, þar sem andi hinn-

ar nýju hreyfingar f»r að ráðaog

njóta sín.

ítölsku hreyfing eða nokkurs ann-

ars lands þjóðernishreyfing til

fyrirmyndar nema að sumu leyti

eftir því sem við á. Sjálft nafnið

íjóðenttshreyflng bendir í þessa átt.

Því að þjóðernið er með afar-mis-

munandi hætti í hinum ýmsu

löndum. Og staðhættir, lifnaðar-

hættir, atvinnuvegir og ótal margt

annað hiýtur að skapa mikinn mun.

Og eins er um starfsaðferðírnar til

þess aðjjoroa hreyfingunum áfram.

Þær hljóta t. d. að verða aðrar

hér en á Þýzkalandi. En þó verð-

ur ýmislegt að vera sameiginlegt.

Það er andi hreyfingarinnar, sem

verður að vera sá sami. Andinn

sem gagnsýrir flokksmenn þjóð-

ernishreyfingarinnar í hinum ýmsu

londum. Og borið fram af þeim

anda veröur það markmið hinnar

íslenzku hreyfingar eins og það

er markmið samskonar hreyfinga

í öðrum löndum, að skapa

betva land og betri þjöð.

Lesið Fasistann.

Fasisminn er sprottinn upp í

hinu fornfræga menningarlandi

Italiu. Landi sem bar uppi menn-

ing heirnsins öldum saman og

skapað hefur meiri fegurð en

nokkurt annað land. Það er því

ekki að furða, þótt svipaðar hreyf-

ingar ,,i ýmsum öðrum löndum

kenni sig við ítölsku hreyflnguna,

eins og er t. d. á Englaudi. En

þó að nafnið só hið sama verður

vel að gæta þess, sem allir er til

þekkja reyndar vita og t. d.

Mussolini sjálfur heíur marg tekið

fram: Þjóðernishreyfing hvers

lands — fasisma skulum við kalla

þetta —  getur   aldrei  tekið   hina

Til þess að rnönnum verðiofur-

htið ljósara hvað fasismi er ætla

ég að segja ofurlítið frá honum

eins og hann kom fram á Italíu,

föðurlandi sínu og eins og hann

hefur verið borinnfiam f Jíftð þar.

Hann kom ekki fram sem nein

heilsteypt þjóðfélagsskipun, seni ekki

þyrfti endurbbtar við. Fasistar vilja

t. d. um fjármál og raargt fleira

alls ekki balda fram að þeir hafi

fundið þá beztu endanlegu úr-

lausn þeirra vandamála, t. d. með

fólagsskap atvinnugreinanna (cor-

poration). En þeir eru að flkra

sig áfram í anda fasismans að

þeirri heppilegustu úrlausn, sem

líflð og reynslan kennir. þeir eiga

ekki neitt þrælbundið kerfi eins og

kommúnistar og sésialistar sem á

að framkvæmast hvað sem lífið

og reynslan segir.

Ég ætla nú til skýringar þessu

sem hér hefur verið sagt að þýða

og segja lauslega frá nokkrum at-

riðum úr enskri fræðibók um

fasiama (í Home University

Library) og vonast til þess að þeir,

sem lítið eða ekkert vita um þetta

efni glöggvi sig ofurlítið á því og

munu þeir fijótlega sjá, að það er

engín  tilviljun   að fasisminn, eina

og allar þjöðernisstefnur, beinir sér

fyrst og langmest á móti komm-

únismanum. Því að þessar Btefnur

eru eins fjarlægar hvor annari

eins og norðrið suðrinu eðaaustr-

ið vestrinu. Og það er engin til-

viljun að kommúniatar skoða ís-

lenzka þjóðernissinna hættulegustu

óvini sína og ausa yfir þá jafnvel

enn meiri lygum og BvívirBingum

en aðra pólitista andstæðinga.

Höf. nefndrar bókar segir að

vara megi sig á því, aö líta ein-

göngu á fasismann sem pólitiskt

eða sósialt fyrirbrigði. Það sé

fremur um hreyfing að ræða, sem

borin sé fram af ákveðnum hug-

sjónum, grundvölluðum á vÍBsum

meginatriðum. Og segir hann

m. a. í því sambandi:

„FasiBminn er einbeitt og ákveð-

in uppreisn gegn efnishyggjunni og

enginn er fasisti nema hann beri

lotningu fyrir því yflrskynjunar-

lega. Það^ er álcveðið markmit}

þeirra, að komandi kynslóðir séu

aldar upp í umhverfl, sem trúin

hefur sett blæ sinn á, en sé vernd-

aðar gegn eitri efnisbyggjunnar í

öllum hennar myndum. Þetta er

sú ástæða, sem öllu fremur veldur

hinni vægðarlausu baráttu fasist-

anna á ítalíu nú — ófrjálslyndl

þeirra, ef þér kjósið að kalla það

því nafni — þvi að fasistar tru

einráðnír i að ala upp kynalóð

sem trúir, hvað sem þ*ð kostar,

þvi að þeir telja þetta einu úr-

lausnina .... að skilja þessa

staðreynd um fasismanB, er að

hafa lykilinn að því að skilja

hreyfinguna í heild sinni ..."

Með þessn segir höf. ætla fas-

islar að koma til leiðar tímabili

fólagslegs jafnvægis, þar sem ráði

fagurt og göfugt hugarfar í ataft

þeirrar óaldar, er nú ræður, þar

sem hver höndin er uþpi á móti

annari, hver stétt á mbti hinni,

þjóðir á móti þjóðum og þar sem

sá á vísastann sigurinn, sem er

sterkastur og um Ieið ófyrirleitn-

astur.

Fasistar ætla sér að skapa ríkið

þar sem siðgæðið hefur völdin (the

ethical State).Og hugmynd þeirra um

t>að  byggist á þrem megin-undir-