Þjóðvörn

						oovorn

1. árg.

Reykjavík, 9. jan. 1937.

1. tbl.

BBS3I

m

Avarp.

Nú  á þessum erfiðu tímum, þegar íslenska þjóðin

engist sundur og saman  undan kúgunarvendi vald-

hafanna, er ekki vanþörf á því að reynt sé að kryf ja

til mergjar það moldviðri lyga og blekkinga, sem blöð

stéttaflokkanna hafa þyrlað upp til að hylja hina and-

legu nekt rauðu böðulstjórnarinnar. Það er farið að

koma á daginn, sem íslenskir þjóðernissinnar, fyrstir

allra manna, hafa sýnt fram á í ræðu og riti, að stjórn-

arvöldin eru nú gripin slíku ofsóknarbrjálæði, að eng-

um einstaklingi er þolað að segja sannleikann og fletta

ofan af þeim mykraverkum sem unnin eru á bak við

tjöldin. Menn eru fangelsaðir og ofsóttir á hinn sví-

virðilegasta hátt fyrir það eitt að vera andvígir þeim

rauðu  glæpahundum,  sem  illu  heilli hafa stjórnar-

tauminn í sínum höndum. Það er traðkað á mál- og

prentfrelsislögum undir því yfirskini, að verið sé að

vernda lýðræðið (!). Vasabókarmálið þjóðkunna sýn-

ir glögt hvað  mikifr mark er takandi á „lýðræðisást"

stjórnarflokkanna. Þá sviftu valdhafarnir lýðræðis-

grímunni af sér, og sönnuðu alþjóð einræðis- og of-

valdistilhneigingar marxismans.   Þetta mál, sem var

mjög umtalað fyrir skömmu er aðeins byrjun á þeirri

ofsóknarherferð sem hafin verður á hendur ö 11 u m

andstæðingum   rauðu   óstjórnarinnar.    Marxistarnir

hafa rekið sig heldur óþyrmilega á þá staðreynd, að

þeir eru að missa ítökin meðal þjóðarinnar. Þess vegna

munu þeir, hvað sem það kostar, hanga við völdin,

jafnvel þótt það leiði til blóðugrar borgarstyrjaldar.

Ef íslenska þjóðin gerir sér þetta ekki ljóst í tæka tíð,

verður hún  ofurseld þeim hörmungum og kúgunum

sem blóðstjórn bolshivismans hefir leitt yfir Rússland.

Það er hægt, þótt seint sé, að slíta hlekki kúgunar-

innar af  þjóðinni,  ef hún sjálf vill reka föðurlands-

níðingana af höndum sér.   Þjóðin ætti ekki að þurfa

fleiri kjaftshögg frá núverandi valdhöfum, til þess

að hún vakni og rísi upp sem einn maður, og kasti af

sér sníkjudýrum þjóðfélagslíkamans.   Eða vill þjóðin

bíða ef tir því rothöggi, sem hinir marxistisku ofbeldis-

menn eru að undirbúa sig með? Það er þjóðin, en ekki

rauðu sníkjudýrin, sem á að slá fyrst. Fyrir því höggi

munu  marxistar falla,  og aldrei standa upp framar.

Stéttarsundrungin er lífsnauðsyn fyrir marxismann.

Með henni stendur og f ellur rauða stjórnin og leigu-

þý hennar. Það er því eitur í beinum valdhafanna, ef

að einhver flokkur vinnur að einingu þjóðarinnar.

Flokkur þjóðernissinna hefir með takmarkalausri

fórnfýsi barist fyrir sameiningu þjóðarinnar, og er því

eðlileg sú hræðsla, sem nú einkennir alla starfsaðferð-

ir hinna marxistisku glæpaklíku. Aldrei munu hinir

fórnfúsu ættjarðarvinir gefast upp, enda þótt það kosti

þá frelsisskerðingu eða annað verra. Blaðið Þjóðvörn

mun kappkosta að berjast fyrir sigri sannleikans. Það

mun vægðarlaust fletta ofan af mykraverkum þjóð-

níðinganna, og gerast málgagn þeirra manna, sem vilja

í orði og verki segja niðurrifsmönnunum stríð á hend-

ur.   Til baráttu fyrir heill lands og lýðs!

I»j6dvöi"ii

Þetta blað, sem nú kemur í fyrsta sinn fyrir augu lesenda,

á að vera málgagn allra þeirra, sem berjast vilja af heilum

hug móti marxisma og afturhaldi. Það er annað stjórnmála-

blað til hér á landi, sem af heilum hug berst gegn íslensk-

um ófremdaröflum,  og það  er málgagn  flokks  Þjóðernis-

sinna, Island.  Blaðið Þjóðvörn vill taka undir með íslensk-

um þjóðernissinnum, og láta hið öfluga kjörorð þjóðernis-

stefnunnar:   íslandi alt! heyrast um landsbygð alla. Það má

til sanns vegar færa, að „aldrei verður góð visa of oft kveð-

in",. og sá kraftur, sem felst í kjörorði þjóðernissinna, á að

koma fram i sem mestum blaðakosti, sem eingöngu tekur

sér sannleikann i munn, og lætur hann bergmála jafnt í yztu

annesjum og afdölum sem i höfuðstað Islands.  Öll þau blöð,

sem stéttaflokkarnir hafa til umráða, eru að miklu leyti kost-

uð af erlendum fjármagni, sem er að reyna að ná fótfestu

hér   á   landi.    Flokkur   Þjóðernissinna    („auðvaldsflokkur-'

inn"(!)), gefur blöð sín út á eigin kostnað, og koma þau þvi

bæði sjaldan og lítil út. En það, sem þau segja, hefir þó haft

þær afleiðingar, að hin seku stjórnarvöld hafa gert annað

þeirra upptækt i eitt sinn, aðeins vegna sannleiksástar þess.

Sannleikurinn hefir löngum átt erfitt uppdráttar i þessum

heimi, og þeir, sém hafa fylgt honum að máli, verið ofsóttir

við öll tækifæri. En sannleikurinn mun ávalt sigra að lok-

um, og i þeirri sannfæringu er þetta blað gefið út, ef það

mætti verða þeim mönnum liðsauki, sem eru hans megin.

„Þjóðvörn" er algjörlega óháð flokki Þjóðernissinna, fjár-

hagslega séð. Sömuleiðis er það gefið út á ábyrgð útgefanda,

en engra annara. Það mun halda sér við þá stefnu, að fletta

ofan af öllum þeim, sem gerst hafa föðurlandssvikarar og

verkfæri erlendis f jármagns. Ekki er ákveðið, hversu oft blað-

ið mun koma út, og fer það eftir getu útgefanda, sem eru

öreigar i efnalegum skilningi. Það er ósk og trúa þessa blaðs,

sem, eins og nafnið bendir til, á að vera tæki þeirra, sem

vernda vilja þjóðina fyrir erlendum og innlendum kúgur-

um, að útbreiðsla þess verði mikil, svo að það verði sem

áhrifaríkast í baráttunni um velferðar- og framtíðarmál þjóð-

arinnar.

ISLANDI ALLT!