Þjóðvörn

						Þ j ó ð v ö r n

þ. e. pólitísk morð. Reyndar eru nokkur dæmi til þess að of-

slækisfylstu kommúnistabullurnar hafi gert tilraunir með að

drepa andstæðinga sina, eins og t. d. 9. nóv. 1932 og 1935. Þá

tókst þeim það ekki, og þótti þeim auðsjáanlega leitt. Svo voga

þessir morðhundar að kenna sig við frið og önnur álíka hug-

íök! Halda þessir mannvesalingar, að blindni almennings sé

engin takmörk sett? Nei, alþjóð er farin að sjá við svikavef

kommúnistanna.   Þeir  þykjast   vera  fulltrúar  öreiganna,   en

skammast sín fyrir að nefna nýja snepilinn sinn Verkalýðsblað-

ið, sem það hafði heitið þar til Þjóðviljinn kom. Þeir fá sendar

fjölda pólitiskra áróðursrita til að útbreiða meðal þjóðarinnar.

Og nú síðast prentvél sem kostar fleiri þúsundir, auðvitað á

kostnað rússnesku böðlanna. Ekkert er sparað til að undirbúa

„öreigabyltinguna" margumtöluðu. Þætti mér trúlegt, þegar sá

undirbúningur nær hámarki sinu, að sumir forustusauðir hins

sofandi íhalds fari að óttast um skinn sitt, og verði þeim 'að

góðu. Engum manni blandast hugur u'm þær hörmungar, sem

deyfð íslenskra and-Marxista getur haft i för með sér. Það eitt,

að and-Marxistar horfa aðgerðalausir á hin pólitisku afglapa-

verk stjórnarklíkunnar er nóg til þess, að kommúnistum er

gefið vel undir fótinn, og þeir þannig óbeinlínis studdir i glæpa-

fyrirætlunum sínum. Því að þei rhugsa sem svo: fyrst skoð-

anabræðrum okkar i ríkisstjórninni er þolað að traðka á rétt-

indum þjóðarinnar, þá ætti okkur að vera óhætt að innleiða

algert einræði kommúnismans. Núverandi stjórnarvöld eru að

eins einskonar veðurmælir kommúnista á þolinmæði þjóðar-

innar. Vísirinn á þessum mæli hefir einstaka sinnum hreyfst

örlítið, þegar gola íhaldsmenskunnar hefir látið á sér bæra. En

það er eingöngu stormur réttlátrar reiði sem  getur sprengt

þennan mæli og tvístrað kommúnistapakkinu í allar áttir, ým-

ist til Rússlands, letigarðsins eða kirkjugarðsins. Kommúnist-

um má skifta í tvær harla ógeðslegar fylkingar. Annarsvegar

eru þeir, sem láta á sér bera við öll tækifæri landi og þjóð til

óbætanlegrar lítilsvirðingar. En hinsvegar eru þeir, sem hættu-

legastir eru, og það eru þeir, sem mynda bakhjarlinn og vinna

einst og rotturnar sem naga nætur og daga undan þjóðfélags-

stoðunum.   Þessi   þjóðfélagslegu   óþrif   leynast   í   dimmustu

skúmaskotum og forðast dagsljósið eftir fremstu getu. Þessi

tegund kommúnistanna er skaðlegust vegna þess, að þeir hafa

troðið sér í æðstu stöður þjóðféalgsins með það eitt fyrir aug-

um að vinna Rússlandi alt! Þeir eru „fínir" menn út á víð, og

ganga með flibba, einmitt það einkennið, sem kommúnistum

hefir þótt borgaralegast. Flottu fötin og hreinu flibbarnir eiga

svo að hylja villidýrið, sem er þakið úlfshárum Marxismans.

Þessir mannhundar, sem að vísu eru fáir, eiga svo að uppskera

arðinn af byltingu kommúnismans. Enginn skyldi halda, að

þessir fantar og þjóðníðingar sitji aðgerðalusir. Nei, því fer

fjarri! Þéir koma sér upp verslunum, spangóla í útvarpið, fylla

dagblöðin af róggreinum og gefa út „skáldverk", alt í nafni

verkalýðsins! Þeir vinna „fínu verkin", en heita nautheimsk-

ustu skítmennunum í skítverkin. Þessar tvær kommúnistateg-

undir eiga að mynda „kjarnann" í Sovét-íslandi! Versta úrhrak

kommúnistiskra slagsmálahunda og letidýrin verða þær stétlir,

sem öllu eiga að ráða í hinni „stéttlausu" sovét-paradís! Þeir

menn, sem hafa hinn minsta snefil af þjóðernistilfinningu eða

föðurlandsást hljóta að hafa þá djörfung til að bera, að reka

rússnesku ómenninguna af höndum sér áður en það verður um

seinan. Áðuren varir mun draga til úrslitabanáttunnar milli

rauðu pestarinnar og þjóðernissinnaðra ættjarðarvina. Enginn

sannur íslendingur má sitja hlutlaus í þeirri baráttu. Hún verð-

ur hörð og vægðarlaus á báða bóga, en það er þjóðin, sem

ræður því, hvor mun bera sigur úr býtum, íslenskir föðurlands-

vinir eða rússnesk leiguþý. Eins og nú er komið verður ekki

framhjá þeirri staðreynd gengið, að baráttan fyrir sigri sann-

leikans og réttlætisins, hlýtur að kosta miklar fórnir. En það

mun ekki verða því til fyrirstöðu að  kommúnistafantarnú•,

hvort sem þeir kaila sig krata, framsóknartíkur eða línudansara,

verði yfirunnir með sverði réttlætisins.

M.

Útbreidið Þjódvörn!

Kaupið og útbveiðia blaðið

E»jódiröi*n.

Það er málgagn allra þjóð-

ernissinnaðra   fslendinga.

Afgreiðsla:   Aðalstræti  9  (uppi).

jjEf þér þurfið að láta gera við skó, þá komið þangað,3n)

I        sem vinnan er best og fljótast af hendi leyst.        ÍHnÍ

Kristján Andrésson     f|

skósmiður,

Reykjavíkurveg 8, Skerjafirði.

m

„Er margra ára draumur ../'

Þjóðviljinn, dagblaðssnepill kommúnistaklíkunnar, er

þektur fyrir hinar stóru fyrirsagnir sínar, en ekki að sama

skapi að efni. í gær birtist stór fyrirsögn á fremstu siðu

blaðsins, sem nefnist: „Er margra ára draumur Hitlers um

heimsstyrjöld orðinn að veruleika?"(!) Þessari gáfulegu

spurningu beinir Þjóðviljinn auðsjáanlega til lesenda sinna,

og eiga þeir því að svara henni fyrir hönd blaðsins.

„Þjóðvörn" vill stinga því að ritstjóra Þjóðviljans, að hún

séndi spurninguna til draumamannsins sjálfs, og láti hann

svara hvort heimsstyrjöldin sé aðeins draumur, eða hvort

hún sé orðin að veruleika, eins og Þjóðviljinn gefur í skyn.

Foruitinn.

Flokkur ÞjóBernissinna Jriggja ára.

Flokkur þjóðernissinna átti 3 ára afmæli 2. janúar s.l.

Þessi flokkur, sem á mestu fylgi að fagna meðal æskunnar,

er stöðugt að -eflast á stjórnmálabraut sinni. — Stjórn hans

skipa nú: Jón Aðils formaður, Jens Benediktsson ritari, og

Sigurður Ó. Sigurðsson gjaldkeri.

„Þjóðvörn" óskar flokknum góðs gengis i sinni erfiðu bar-

áttu í þjóðfélagsmálunum. Afmælishátíð heldur flokkurinn

að Hótel Borg laugardagskveldið 9. janúar næstk.

Ragnar Ólafsson.