ÞÓRSHAMAR ins, sem skýtur úti í Örfirisey. Úr því að það fær hvorki aug- lýsingar nje brjef frá Hinrik framar, þá gætu svona bréf orðið því ákjósanlegt umtals- efni, — einkum ef ekki væri bor'gað undir þau. Svo gæti einbver atvinnulítill lögjfræð- ingur* fengið atvinnu við að rannsaka málið, sem kalla mætti „nýtt bótunarbréfa- og fjárglæframál". Mér finst þetta ihugunarvert. En meðal annara orða, ætli Gísli Gúmm yngri og Co. geti stefnt mér, ef eg sendi blað- skömminni þessi gömlu bréf, sem til mín eru komin -— og ])orgaði ekki burðargjaldið? Jórias ekki f'rá Hríflu. Iiyg-arnar um Þýskaland. Á gamlársdag birtist í einu dagblaði bjer i bænum grein eftir J. J. (Jónas frá Hriflu) sem vakti enn á ný athygli á þessum manni vegna óvandaðr- ar frásagnar og lyga. Var grein- in um belstu heimsviðburði s. 1. ár — og var þá náttúrlega minst á stjórnarskiftin og þá breyt- ingu sem befir orðið i Þýska- landi síðan Hitler tók þar við völdum. J. J. heldur iðju sinni áfram hvar og hvenær sem honum býðst tækifæri. Hann er svo vanur að fara með ósannindi að á gamlársdag kveður bann árið á sama hátt og hann byrj- aði það — með lygum og rógi um pólitíska andstæðinga, í þetta sinn um þýsku Nazist- ana. •— Fulljrðingar J. J. um að helmingur þýsku þjóðarinnar beri á sjer skammbyssur til að skjóta binn helmingimi, eru ekki nema ósvifnar lvgar hon- um einum samboðnar. — Skraf J. J. um níðingsverk og þær hörmungar sem Nazistar eiga að hafa gert sig seka um er víst lekið upp úr hinni illræmdu, Brúnu bók, sem Kommúuisia- lýður hefir gefið út til þess að reyna að ófrægja framgang og sigur slefnu Hitlers og manna hans. Hvers vegna l'ór J. J. ekki sjálfur um Þýskaland í síðustu frægðarför sinni, þegar iiann flæktist alla leið til Spánar lil þess að reyna að hafa góð áhrif á þá viðskiftaþjóð vora? — Hefði það þó ekki orðið honum neitt kostnaðarmeira heldur en að flækjast í bílum með erind- rekann um allar trissur. Mun J. J. víst ekki hafa treyst sjer að fara um Þýskaland, þar sem hann myndi þá hafa sjeð hvað það er, sem þýska þjóðin hefir gert á nokkurum mánuðum, þar eð hann þá gæti ekki logið eins um ástandið í landinu — vildi heldur halla sjer að níðrit- um en að sjá með eigin augum framgang og vehnegun þýsku þjóðarinnar. — Alþýðublaðið hefir undan- farið flult rangar frjettir frá Þýskalandi og ýmsan óhróður um Hitler ög stjórn hans. Þó tók úl yfir þegar Þorbergur Þórðarson fór að rita um á- standið í Þýskalandi. — Var náttúrlega ekki hægt að búast við miklu rjettlæti eða sann- girni aí' þessum manni í skrif- um hans, þár sem liann er svar- inn óvinur sigurstefnu þessarar miklu menningarþjóðar heims- iris— en þó hjelt enginn að hann skyldi setja slík met i lyg- um, óhróðri, ósvifni og rudda- skap og raun hefir orðið á. — Sýknt og heilagt var barið inn i höí'uð fólksins með þrum- andi slóryrðum að hata, of- sækja, drepa og myrða alla sem hefðu aðrar skoðanir en Nazistarnir — ritar Þ. Þ. — Geta allir sjeð, að slíkur rit-, báttur er engum manni, sem er vandur að virðingu sinni, samboðinn. Boðskapur Hitlers til þjóðar sinnar var ekki um hefnigirni heldur um skilyrðislaust við- reisnarstarf á öllum sviðum. það er þetta sem gert hefir ver- ið — viðreisnin hefir verið haf- in á öllum sviðum — en ekki ofstækisfullar ofsóknir eins og Þ. Þ. fullyrðir. Frásögn Þ. Þ. um pyndingar o. fl. þessháttar bera að eins vitni um meiri frekju og ósvífni í skrifum heldur en jafnvel J. J. (sam- herji Þ. Þ. í að ófrægja þýsku þjóðina) hefir til þessa gert sig sekan um. —- Það skal ekki farið út í það að hrekja þessar h'gasögur Þ. Þ. sem sýna svo glögglega innræti hans, heldur verður beðið átekta og sjeð hversu lengi íslensk yfirvöld láta það viðgangast að frænd- þjóð vor og ein hin mesta við- skiftaþjóð sje svívirt svo af ó- vönduðum angurgöpum sem þeim J. .1. og Þ. Þ. — Gera þessir menn þjóð vorri mein og minkun með þessum ritsmíðum sínum og verða ef til vill þess valdandi, að við- skifti milli landanna verða erfið og torsótt, eða halda menn að slík níðskrif og þessara manna verði til þess áð bæta verslun- arkjör íslendinga við Þýska- land? GísU Sigurbjörnsson. Meili heHanna á Vestupgötu 3. Gunnar Árnason nefnist verslunarmaður einn, sem vinn- ur i skriffæradeild V. B. K. á Vesturg. Stjórnmálaskoðanir þessa unga manns eru mjög á reiki eins og títt er um skoðanir unglinga yfirleitt, en samt sem áður er hann að kunnugra sögn nánast anarkisti'þ. e. stjórnleys- ingi, og hefir því fallið vel i kramið hjá skoðana-lausu ung- lingunum hans Gísla Bjarna- sonar. Gunnar hefir reynst þar þeim ágælum búinn, að liann befir slegið þá alla út í stefnu- og stjórn-leysi, og er "þar með auðvitað orðinn sjálfkjörinn heili heilanna, ærsiaflokksins á Vesturg. 3. Óskiljanleg gleymska var það hjá sljórnlcysingjunum hans Gisla Bjarnasonar að nota eigi nafn Gunnars Árnasonar á barnalistann; þeim befði þá fækkað um einn, sem í óleyfi voru teknir á endemislistann þaiin. Eða var það ekki gleymska heldur vilji og heili Gunnars, sem r.jeðu þar úrslit- um. „Fíflum skal á foraðið etja" hugsar heili beilanna með rjettu. Gleymska var það ekki, að nú fyrst i dag verður farið að raimsaka útgáfu hátíðafrímerkjanna, sem gefin voru út 1930, heldur er það ýmsum öðrum atvikum að kenna. — Er þetta vísbending til „Birgir. Kjaran", að gefnu tilefni. X-j-F. ADalráð Þ. H. í. Hin styrka og ágæta stjórn Þ. H. í. hefir sætt nokkru að- kasti af hálfu þeirra unglinga, er enga stjóm né yfirráð'þoldu og ruku því úr Þ. H. I. og settu fram lista hér víð bæjarstjóm- arkosningarnar, sem þekkist af uafni lögfræðingsins frá Stein- ncsi. Þessir unglingar fara nú svívirðilegum orðum um hina styrku stjórn Þ. H. í., í barna- N' blaði einu, sem er ein stór á- kæra á útgefendurna, frá upp- bafi til enda. Aðalráð Þ. H. I. stendur jafn föstum fótum eftir skrif ung- linganna, og leiðindi af skrif- um Gísla Bjarnasonar manna geta engir haft nema þeir sjálf- ir. Samt sem áður hljóta allir að hafa samúð og meðaumkun með unglingunum, sem Gísli er að gera að fiflum i augum allra landsmanna. Aðalráð Þ. H. í. lætur nið- skrifin sem vind um eyrun þjóta, þau eru máttlaus, og til þess eins að herða meðlimi Þ. H. í. i enn sterkari baráttu fyr- ir endurreisn íslands, og þótt aumingja strákahvolparnir hans Gisla Bjarnasonar gelti eitthvað litilsháttar, þá sakar það enga. Menn, sem hugsa með alvöru og gætni um málefnin, fyrir- Herhvöt til æskulýðs íslands. Lag: Yfir vorn æftnrlandi. íslendingar, allir brieður! Er ei þörf á betri. iíð? Fárieg ósljórn ríkjum ræður, rökkvar ijfir blóðugt slríð. Köslum af oss bolbíts-gerfi, konungbornir, frjúlsir menn, heijidiðið landið e.rfi, lifa fornar dáðir enn! Kommúnista' og Krata-lýður kveikir öfund, róg og níð; vor lrin þyngsta bölvun bíður, berjumst gegn þeim ár og síðJ Mót þeirri kgnlium andans elda, íslands verjum heilög vje! Aldrei látum ofurselda æltjörð vora, líf og fje! Lálum daufa' og lata skilja: Ljett að sundra veikum er. Eflum göfgi, vit og vilja, vinnum það, sem hverjum ber. Krafta, sem í læðing Hggja, leysa' og nota skulum vjer, upp að uýju endurbyggja alt hið niðurbrotna hjerl Hamar Þórs, ið helga-merki, hátt í fylking borið er; störfum öll að einu verki: Áfram, hvar sem merkið fer! Undan láli enginn síga — enn er djörfum sigur vís —, skulum dauð'ir heldur hníga. Heiður dagur Fróni rís! Wilhelm Jakobsson. verða sig fyrir að hafa nokk- urn tíma verið samherjar og átt samleið með fiflunum og strákabjánunum hans Gísla Bjarnasonar, enda þótt það hafi aðeins verið i orði. Drengjagreyin á Vesturg. 3 sigla sinn sjó, beint af augum, og beint á bólaudi kaf, en Þ. H. í. vinnur að viðreisn þjóð- ariimar með aðalráðið i broddi fylkingar. Hvers vegna? Til samlestrar er grein í barna- blaði Gísla Bjarnasonar nieð sama heiti. Hvað stendur til! Ætla drengirnir hans Gísla Bjarna- sonar að talca þátt í kosning- unum? Hvað meina þessir ungu menn? spyr margsvikin þjóð, þegar hún vaknar á barmi glötunar, þegar hinn yngri lífskraftur íslendinga verður eitrinu yfirsterkari. •— Hvað ætla þessir ungu menn? Ætla þeir virkilega að verða Kjósið lista Þiéðermissiiuiffl C-listanra.
Beinir tenglar