ÞÖRSHAMAR ^sjer til ævarandi skammar? Ælla þeir að fara að „pinda" (réttritun G. B.) og drepa verkamenn og bændur. Þjóð- in sem aldrei hefir heyrt frá þessum mönnmn annað en lygi og blekkingar óttast þeg- ar þ e i r f ara með sannleik- ;ann — sannleikann um það, „hvernig leið þeirra aðjstrunni í raun og veru er. Þjóðin óttast að sjá nokkra unglinga standa í stormi og hrópa á kjöt! Hún óttast að :horfa á löngu liðin hallæri endurtaka sig, með því að fara að lyfta undir framhleypna angurgapa Gísla Bjarnasonar. Sá, sem sofið hefir fast og iengi, á erfitt með að átta sig þegar hann vaknar. Hann er orðinn myrkrinu svo vanur, að jafnvel ljósið blindar hann fyrst i stað. Þannig er það nú hjá G. B. & Co. Einhver óþekt hræðsla grípur um sig meðal þeirra. Þeir sjá hina deyjandi ..ómenning sjálfra sín i réttu ijósi. Þeir sjá afkvæmi henn- ar, rauðu hundana, gapandi úlfakjafta i sauðargærunni frá Steinnesi, hlakka yfir bráð ^sinni, pylsum frá Tómasi. Menn vilja ekki trúa því, að sjálfur Selfoss hafi svikið þá svo geypilega. Þeir spyrja: Hvað er að gerast. Það sem er að gerast er það, að Gísli Bjarnason er að teyma nokkra / æskumenn á eftir sér þeim til minkunar — öðrum til aðvör- unar — en bæjarbúum til skemtunar. Hulinsblæ.iunni er svift frá! Allir sjá þennan skrípaleik nema vesalingarnir sem nú hafa haslað sjer völl á Vestur- götu' 3, þar sem ríkir réttlæti, frelsi og friður. Menn spyrja um heilbrigðis- ástand þessara manna, og fá það svar, að sjúkdómarnir séu í fjórum flokkum: 1. fl.: stórmenskubrjálæði, 2. — ofsóknarbrjálæði, 3. — ímyndunarveiki, A. — áfengiseitrun. Allir þessir flokkar lofa þvi sama. Ef þeir fa að ráða þá skapa þeir helvíti á jöi'ðu. Vaknið af dvala áður' en alt er um seinan! 1 landinu þar sem 110 þús. manna berast á banaspjótum, hlýtur hver maður að fyrirlíta innilega þá menn, sem fyr- nefndum fjórum flokkum 'við- halda. Hver einasti sannur maður hlýtur að vilja leggja krafta sína fram til að skapa þessum mönnum betra heil- brigðisástand. Þeir hafa, og munu ávalt, svikja málstað sinn, enda gera þeir alt fyrir gull og marxista Bæjarstjórnarkosningarnar eru 20. januar. (samanber framboð þeirra) — nokkra sællífisdaga meta þeir meira en sannfæringu og það að liða skort með sambræðr- um sínum. Þeir munu neyta afls hvar og hvenær sem er, til að svíkja sínar eigin hugsjónir. Við bæjarstjórnarkosning- arnar 20. jan. gefst yður tæki- færi til að sýna hvern hug þér berið til Gísla Bjarnasonar sem slendur að E-listanum (end- ema-listinn), með þvi að setja kross við C-listann. Kjósið Þjóðernissinna! Halldór Hanscn skal í bæj- arstjórn! Á glapstigum. Ætlun Gísla Bjarnasonar & Co. Það var öllum kunnugum ljóst, að þegar í upphafi Þjóð- ernishreyfingarinnar, var eigi vandað sem skyldi um skilyrði til inngöngu í hana, Þ. H. I. hljóp af stokkunum með miklum krafti og í eld- móði baráttu sinnar gegn bvers konar svívirðu og ódrengskap í þjóðf,jelagi voru, láðist þeim, er fremstir stóðu, að gæta l>ess, að eigi læddust inn í fylkingar- arma hreyfingarinnar óvandað- ir menn og lítt til samstarfs hæfir. Þegar á síðastliðnu vori fór þess að gæta talsvert, að innan Þ. H. L voru pólitískir missend- ismenn, sem engan áhuga liöfðu á málefnum þjóðarinnar,heldur ljetu persónulega valdagræðgi sína sitja í fyrirrúmi, hvar og hvenær, sem tækifæri gáf- ust. Forráðamönnum og stofn- endum hreyfingarinnar, aðal- ráði. Þ. H. í., mun hafa verið þetta vel ljóst, eins og öðrum kunnugum, en það mun hafa haldið, að þessa valdagírugu ná- unga mætti lækna og koma vit- linu fyrir þá, á einn eða annan hátt, með skynsamlegum for- tölum og pólitískri fræðslu. — Margir meðlimir Þ. H. í. vildu láta reka þessa fáu menn úr hreyfingunni, en því fekst eigi framgengt þá — þvi miður. Þeir menn, er nú leggja fram lista þann, sem alment er kend- ur við Gisla Bjarnason, voru einu sinni, ásamt honum, i Þ. H. 1., en sökum sinnar eigin fá- visku og barnaskapar, eru þeir horfnir þaðan á brott. Menn, sem alt vantar, annað en sjálfs- álit og framhleypni, gátu eigi sætt sig við einkunnarorð Þ. H. L: íslandi alt, og þar af leið- andi hlupu þeir Gísli Bjarnason & Co. undan merkjum Þjóðern- ishreyfingarinnar nú um ára- mótin. Það er síst til að harma, að Þ. H. í. skuli nú laus við þá menn, er ekkert erindi áttu inn i Þ. H. I., annað en það, að reyna að slá sjer upp persónulega, á kostnað heildarinnar. — Vjer gleðjumst öllu fremur yfir þeim málalyktum, sem orðið hafa. Loks er tilgangur Gisla Bjarna- sonar & Co. orðinn lýðum ljós: Tilgangurinn er enginn annar en sá, að koma góðum málstað fyrir kattarnef, þvi að öðru visi verður eigi skilin framkoma fjelaga Gísla Bjarnasonar nú við bæjarstjórnarkosningarnár, en að ætlunin sje, að koma rauðliðum í meiri hluta í bæjar- stjórn Reykjavíkur. — Gísli Bjarnason veit vel, að falli nokkur atkvæði á lista hans, er hætt við, að rauðu öfgaflokk- arnir nái stjórn bæjarins á vald sitt. Visvitandi tekur hann á sig þá ábyrgð, að hleypa Jónasi .Tónss\rni upp i borgarstjóra- sæti Beykjavikur. Hvernig verður afstaða Gísla Bjarnasonar skilinn á annan veg en þann, að hann sje verk- færi og útsendari rauðliðanna, þeiri'a manna, er alt vilja nið- ur, og myndu, ef þeir næðu stjörn bæjarins á sitt vald um f jögra ára skeið, gjöreyðileggja Reykjavík og gera ibúum henn- ar ókleift að draga fram lífið? — Gísli Bjarnason tekur á sig ábyrgðina vitandi vits. Verði honum að góðu. Þjóðernishreyf- ingin hrósar happi yfir að vera laus \ið hann og fylgilið hans. Svarið svikurunum mcð því að kjósa C-listann. F. „Sjá roíaim í austri". Himgursneyöin í Rússlandi. Sannorðir ferðamenn, er um Rúsland hafa farið í haust og vetur, segja þar hroðalegt á- stand, sjerslaklega i hjeruðun- um norðan Svartahafs. Fólk á þar við svo ægileg kjör að búa, að þess munu engin dæmi í veraldarsögunni. Islendingar eiga erfitt með að- gera sjer grein fyrir, að iil skuli vera i heimi siðmenningar, sem kall- ast svo, neyð og skortur í þeim ríka mæli, er eftirfarandi lýs- ingar sjónavolts bera með sjer. Ferðamaður, sem nýkominn er frá Oddesa, segir frá á þessa leið: „Fólk jetur trjávið, rætur og gras. Það grefur upp músahol- urnar á ökrunum, til að ná i æti. — Læknir nokkur var send- ur af Sovjet-yfirvöldunum til að vinna bug a bólusótt i vissu hjeraði suður við Svartahaf. Hann varð ekki var \ið aðra „bölusótt" en hungursneyðina. Menn og konur lágu örmagna af hungri og skorti. Nokkrir urðu hungurmorða og voru lik- amir þeirra jetnir. í þorpi einu ljest heimilisfaðirinn úr sulti. Nágranni kom i heimsókn og var þá öll fjölskyldan saman- söfnuð í kringum líkið, i fjör- ugum samræðum. Nágranninn spurði, hvað um væri að vera. Ekkjan svai-aði: Við erum að ræða um, hvort við eigum held- ur að grafa líkið eða jeta það, Við höfum ekkert haft ofan í okkur að láta í 7 daga sam- fleytt". Landsmálafjelagið „Þórshamar". Það var öllum sönnum með- limum Þ. -H. 1. áhugamál, að sett væri á laggirnar öflugt fje- lag innan Hreyfingarinnar, sem tæki til meðferðar bæjarmál og önnur dagskrármál þjóðarinn- ar. Aðalráð Þ. H. í. sá og nauð- syn til þess að eiga að baki sjer efldan fjelagsskap skipaðan duglegum áhugasömum mönn- um. Þess vegna var Landsmála- fjelagið „Þórshamar" stofnað í haust sem leið. Það hefir frá b\TJun starfað af krafti miklum, og meðlima- tala aukist stöðugt. Fundarsókn er fádæma góð, enda umræður fjörugai' með afbrigðum. Fje- lagið mun smátt og smátt ná til sín öllum meðlimum Þ. H. 1. hjer í Reykjavík og mun verða blómlegasti og áhrifamesti fje- lagsskapur hjer á landi. Formaður fjelagsins er Sveinn Jónsson, sem auk þess er í aðalráði Þ. H. í. og er það ekki síst vegna óbilandi starfs- þreks og dugnaðar hans, hve „Þórshamar" stendur i miklum blóma. Skrifarion hjá Nathan & Olsen og ritari unglinganna hans Gísla Bjarnasonar. Þorsteiim Marteinsson er unglingur knálegur á velli og þybbinn og þrjóskur í lund með afbrigðum. Æfisaga hans er stutt og þó atburðarik eftir að hann komst i ritaraembættin tvö, sem sje hjá Nathan & 01- sen og hjá stjómleysingjunum á Vesturg. 3. Enginn skilji þó orð þessi a þann veg, að Þor- steinn sje einhver merkisper- sóna, en honum þykir gaman að láta bera á sjer og er það ungra manna siður. Verst er að Þorsteinn skuli hafa lent i hópnum hans Gisla Bjarnason- ar, þvi að þar með er hann í augum allra heiðarlegra manna, orðinn að einskonar á- berandi fífli, og hefði óneitan- Halldór Hansen skal í bæiarstjórn!
Beinir tenglar