1914—1934 AFMÆLISBLAÐ VERKAKVENNAFJELAGSINS FRAMSÓKN sinni með öðrum landsfjelögum lcvenna. 1 stjórnmálabaráttu Alþýðu- flokksins hefur fjelagið átt sinn mikla þátt. Fá fjelög hafa lagt til betri fulltrúa til áróðurs í kosn- ingahríðum þeim, er flokkurinn hefur háð öll þessi ár. Innan fje- lagsins er fjöldi áhugasamra og mikilhæfra kvenna, sem aldrei liggja á liði sínu, er samtökin kalla þær til starfs. Als þessa ber að minnast og þakka á þessum merki- legu timamótum fjelagsins. Mér erljúft að minnast samstarfs- ins við Framsókn og fulltrúa henn- ar á liðnum árum og vil sjerstak- lega í umboði bróðurfjelagsins, Sjómannafjelags Reykjavíkur, þakka konunum, er Framsókn skipa fyr og síðar, samstarfið á liðn- um árum og allan þann stuðning, beinan og óbeinan, er þær hafa veitt því f jelagi í baráttunni fyrir bættum lífskjörum og vænti þess, að það samstarf megi í framtlðinni verða órjúfanlegt. Að síðustu vil jeg sem starfandi formaður heildarsamtakanna hjer í bænum þakka f jelaginu og stjórn- endum þess samstarfið á liðnum árum og ötula framgöngu í efna- hags og menningarlegri baráttu verkalýðsins á Islandi. Sigurjón Á. Ólafsson. Verkakonur Sá, sem ferðast um mörg lönd, hlýtur að veita því eftirtekt, hve mikill er munurinn á kjörum verka- lýðsins í þeim löndum, þar sem verklýðsfjelagsskapurinn er orðinn rótgróinn, og í hinum, þar sem eng- inn verklýðsfjelagsskapur er, eða hann er svo ungur og veikur, að hann má sin einskis. Þessi munur sjest greinilega á því hvað verkalýð- urinn er ver til fara þar sém hann er óskipulagsbundinn. Þegar borið er saman kaupið kemur í ljós, að það er þriðjungi til helmingi hærra þar sem fjelags- skapurinn er, en þar sem enginn f je- lagsskapur er. Já, meira að segja innan sama lands getur þessi munur verið geysimikill. Það eru dæmi til þess hjer á landi, að í einu kauptúni, þar sem fjelagsskapur var, var kaupið þriðjungi hærra en í öðru kauptúni, þar sem verkalýðurinn var óskipu- lagsbundinn, og var þó ekki nema hálf dagleið á mótorbát á milli kauptúnanna. Munurinn á vellíðan fólksins á 20 ára afmæli Verkakvennafélagsins Framsókn Lag: Hvað er svo glatt o. s. frv. Hjá karlmönnunum vinsælt var það ekki — þeim virtist upp í bekkinn færast skör, er konan tók að hrista sína hlekki og hugsa' um það að bæta ögn sin kjör. Og því var löngum leiðin grýtt og nakin og langsótt varð hver minsta réttarbót. En konusálin — sé hún aðeins vakin — hún sækir fram, þótt hart sé undir fót! Og nú var byrjað. Nú var framsókn hafin, og nú er ekki hægt að stöðva för. Og bráðum verður æskan önnum kafin og ellin jafnvel rís úr sinni kör! Vér fylkjum liði og fram vér hiklaust sækjum, en flýjum ei, þótt skorti auð og seim. Vort starf er það að greiða úr fornum flækjum og frelsi og mannjöfnuði að bjóða heim. Já, systir góð, ég veit þú vilt það ekki að venja blind þér leggi klafa um háls. Og þess vegna áttu að hrista þína hlekki og hætta ei fyr en þú er orðin frjáls! Og félag vort er þér til styrktar stofnað; þess starf er það að ryðja þína braut og hnippa í þær, sem hafa á verði sofnað og hendur látið falla sér i skaut. Vér höfum fyrir aðra í anda brunnið og unnið margt til nytja vorri þjóð, og þaðan hafa hollir straumar runnið með hita og nýjan þrótt í freðið blóð. Því skulu vorir áhugaeldar brenna, þótt allavega sm'iist tímans hjól, uns rósir spretta á vöngum verkakvenna og verölcr þeirra fyllist yl og sól. Grétar Fells. þessum tveim stöðum var auðsær, einkum var áberandi hvað börnin voru illa klædd þar sem kaupið var lægra. Nú orðið eru flestir — einnig þeir, sem eru á móti jafnaðarstefnunni — farnir að játa, að verkalýðsfje- lögin sjeu nauðsynleg, og hefur mikil breyting skeð í þá átt, á þeim tuttugu áruin, sem liðin eru siðan verkakvennafjelagið Fram- sókn var stofnað. Þó býst jeg við, að mikið skorti enn á, að menn skilji hvaða menningarlegt gildi verklýðsfjelagsskapurinn hefur. En það er þó auðvelt að gera sjer i hug- arlund hvernig ástandið hefði ver- ið, þessi liðnu ár, ef verkalýðurinn hefði aldrei fengið nema tvær krón- ur fyrir hverjar þrjár sem hann hefur haft. Þó mikið vanti á að verkalýðurinn hafi það húsnæði, sem viðunandi má kallast, þá er þó bersýnilegt, hve mikið verra það hefði verið þá, og hversu margfalt óhraustari þjóð þá hefði verið hjer
Beinir tenglar