Morgunn

						„margurin"

Inngangsorfl frá ritstjóranum.

Frá Btefnu þessa rits hefir þegar verið skýrt í blöð-

unum. Fyrir því virðist ekki þörf á að hafa þessi inn-

gangsorð mórg.

Langt er síðan, er farið var að ráðgera að koma út

hér i bænum timariti, eitthvað svipuðu því, sem Moegni

er ætlað að verða. Eitt sinn var svo langt komið, að út-

gáfa slíks rits var ráðin og fyrsta ritgjörðin samin. Biörn

Jónsson ætlaði að verða kostnaðarmaðurinn. En málið

komst ekki lengra. Siðan hefir oft verið um það talað,

en ekkert orðið úr framkvæmdum.

Eg get hugsað mér, að það hafi verið vel farið — mjög

sennilegt, að tíminn hafi ekki verið kominn. En það er

•eannfæring mín, að nú sé hann kominn.

»Hugsjónir rætast. Þa mun aftur morgna«, segir

skáldið.

Eg trúi þvi, að í þeim skilningi sé að rnorgna. Mér

skilst svo, sem nú sé að roða af þeim degi, er sumar af

göfugustu hugsjónum mannsandans eru að rætast.

Þrátt fyrir ískyggileg kólguský virðist mér, til dæmis

að taka, sem glampinn hafi aldrei verið jafn-sterkur í hin-

um mentaða heimi yíirleitt ul bræðralags- og jafnrettis-

hugsjónunum. Nú er það að minsta kosti viOurkent i orði,

að rótturinn eigi að ríkja í sambúð þjóðanna, byrjunar-

ráðstafanir hafa verið til þess gerðar, að sú kenning megi

komast  í  framkvæmd,   og  mikið af heiminum vonar, að

1