Morgunn

						2                                       MORGUNN

reynt verði að haga sér eftir henni. Eins er nú að verða,

svo að segja með hverjum deginum, skýrari og skýrari

viðurkenning þess, að allir menn eigi heimting á skilyrð-

unum íyrir þeim andlega og líkamlega þroska, sem þeim

er áskapaður í þessu lífi. Miklar blóðsúthellingar og aðr-

ar hörmungar heflr það kostað, hvað örðugt mönnunum

hefir veitt að láta sér skiljast þetta. Enginn veit, hvað

eftir kann að vera af þeirri sáru reynslu mannanna. En

vist er um það, að aldrei hefir þessi hugsjón verið jafn-

björt og nú.

Nokkuð líkt er um þá hugsjón, sem í mínum augum

er mikilvœgust og Morgni er einkum ætlað að halda á

lofti — sambandið við annan, æðri heim. Sú hugsjón er

mikilvægust allra hugsjóna í mínum augum fyrir þá sök,

að þegar hún verður orðin veruleg eign almennings þjóð-

anna, þá hlýtur hún að ýta óllum öðrum fögrum og nyt-

sömum hugsjónum mannkynsins lengra áfram en nokkur

fær nú gert sér í hugarlund. Þegar mönnunum verður

það ljóst af reynsluþekking, að þetta lif er framar öllu

öðru undirbúningur undir annað líf, þá eru fengin skil-

yrðin fyrir verulega traustum framfórum. Þá verður

hvötin rík til þess að sýna öðrum mönnum góðgirni og

leggja stund á réttlæti. Fyrir þessari hugsjón hefir mann-

kynið órað, að því er virðist síðan er vér höfum nokkur-

ar sögur af því, og allir trúarbragðahöfundar hafa boðað

hana. En venjulegast hefir glampinn af henni verið meira

en daufur í margskonar villumyrkri. Nú er dagurinn

runninn.

Þrátt fyrir alt og alt eru þetta óumræðilega merki-

legir og góðir tímar. Fleiri mannssálir en nokkuru sinni

áður sjá nú glögt margar af dýrmætustu hugsjónum manns-

andans. Og ekki sízt þá hugsjónina, sem eg tel mikil-

vægasta. Óhætt er að fullyrða, að þeir eru nú margfalt

fleiri en fyrir örfáum árum, sem hafa komið auga áhana

og lært að treysta henni og unna henni, af því að þeir

hafa   fengið   að   vita,   að   hún  er sannreynd — enda má