Morgunn

						4                                        MORGUNN

muiiinn finnum við, sem gátum orðið ekki haft not af

kyndlunum, en sátum í svartnætti efnishyggjunnar. Og

um eitt skeið för hópur þeirra manna dagvaxandi, sem

\onlegt var: Alt benti á, að einskis nýs dags væri að

vænta.    En þá kom dagrenningin.

En þegar þessarri aðalspurningu — »Lifir vitundin

eftir dauða líkamans?« — er svarað játandi, fer svo, sem

ætíð þegar nýr sannleikur kemur í ljós, að ótal nýjar

spurningar og ráðgátur blasa við. Að sumum þeirra.löð-

umst við fyrir vísindalega forvitni einkum, en að óðrum

einnig vegna þess, að þær snerta mjög hag vorn, nú eða

síðar — og meðal þeirra er þessi spurning, sem eg ætla

nú að fara nokkrum orðum um: Hvernig er öðru lífi

háttað?    Segir   hin nýja þekking okkur nokkuð um það?

Já, hún svarar okkur á ýmsa lund, bæði óbeinlínis

og beinlínis. Að vísu eru þau svör ekki þannig vaxin,

a. m. k. ekki í smáatriðum, að ráðlegt sé að sjóða upp

úr þeim nokkra trúarjátningu eða semja nokkra landa-

fræði annars heims, enn sem komið er. En menn eru að

vonum forvitnír um þessa hluti, og fregnir þær, sem þykj-

ast koma handan yfir, um ástandið þar, eru oft og einatt

þann veg fram fluttar — af verum, sern reynst bafa sann-

orðar um þá hluti, sem við náum til, — að þær eiga

heimtingu á nákvæmri, óhlutdrægri rannsókn og athugun

og geta að vissu leyti gert tilkall til þess, að trúnaður sé

á þær lagður, svo langt sem þær ná. En enginn skyldi

hyggja, að þær gefi annað eða meira, en takmarkaða

reynslu fárra einstaklinga, fram setta í orðatiltækjum, sem

löguð eru eftir skilningi okkar, eða að þær leiði okkur

inn i dýpstu loyndardóma tilverunnar. Fyrir handan þau

tilverustig, sem við náum nokkru almennu sambandi við,

eru senniloga djúp á bak við djúp, som ekkert mannlegt

auga hefir litið, né mannlegt eyra numið neina hljóma fr4.