Morgunn

						6                                            MORGUNN

ast gegnum líkama, er hún skapar og stjórnar — og erum

við þá komnir að sálarlíkama (»astral«- líkama) spiritista

og guðspekinga. Mikla áherzlu leggur hann og á það, að

við erum nú þegar »andar«, lifum i tveimur heimum, þótt

við vitum venjulega aðeins af öðrum, hinura sýnilega

efnisheimi — og að dauðinn er í raun og veru ekki annað,

en færsla á vitundarþröskuldinum, sem eyðir ekki sjálfs-

vitund vorri, heldur víkkar hana og fullkomnar. Og þá

hæfileika, sem við þurfum að nota í öðrum heimi, höfum

við þegar hér og nú, a. m. k. sem fræ eða möguleika, á

sinn máta eins og fóstrið í móðurlífi hefir hendur og fætur,

sem það þarf alls ekki að nota, á meðan það er þar,

en eru skapaðir fyrir alt annað umhverfi (þ. e. okkar

sýnilega heim), sem barnið kemst inn i við fæðinguna.

Dauðinn er fæðing inn í annað umhverfi, þar sem okkur

mun gefast færi á að nota dularhæfileika okkar og það

umhverfi er jafn-raunveruleg't og þetta, og tilveran þar

getur ekki verið eingöngu andleg(í okkar skilningi), heldur

hlýtur og að ná yfir eitthvað, sem samsvarar efninu hjá

okkur — eitthvað, sem andinn getur verkað á,

Um svefngönguástandið farast honum þannig orð í

»Menneskets fraade« (bls. 79—80.):

»Svefngenglarnir líkja ajálflr þe9su stundarástandi sínu

við ástandið eftir dauðaun, t. d. Auguste K.1) og sjá-

andinn frá Prevorst2). Engir ðrðugleikar eru á því, að

hugsa sér svefngönguástandið sem stöðugt ástand. Til

þess eru nóg dæmi, að það hafi staðið yfir vikum og mán-

uðum saman, og hefir þá svefngengillinn haldið sinu venju-

lega útliti og framkvæmt sín daglegu störf. Sjálfir taka

þeir ástand þetta fram yfir vökuna; þeir telja það raun-

verulegra og tala með lítilsvirðingu um sína jarðnesku

persónu.     Muratori8)   segir   frá   stúlku,   sem   virtist liggja

')   Mitteilungen aus dem Schlafleben der Somnambulen Auguste K.

2)   Kerner :    Die Seherin von Prevorst.

s)   Muratori:    (jber die Einbildungskraft, II, c. 9.