Morgunn

						MORGUNN                                        7

dauð í rúmi sínu eftir ákafa hitasótt, svo að þegar var

farið að hugsa til að greftra hana. En alt i einu varp hún

öndinni mæðilega, og gátu menn þá komið henni til sjálfrar

sín aftur. Hún kvartaði þá sáran yíir því, að hún hefði

verið hrifin út úr ástandi óaegjanlegrar rósemdar og sælu

— engin gleði í lifinu gæti á nokkurn hátt jafnast á við

þann unað, sem hún hafði notið. Hún hafði heyrt kvein-

stafi foreldra sinna og samræður þeirra um greftrunina,

en það hafði ekki raskað ró hennar, og henni hafði ekki

komið til hugar að varðveita sitt jarðneska líf. — Offc

láta svefngenglarnir í ljós sorg sína yfir því, að eiga að

vakna aftur. »Ætti eg ekki* — segir einn þeirra — »að

vera hryggur yfir þvi, að þurfa að fara aftur í klæðnað-

inn, hinn þunga líkama?*1) Margir vilja ekki athuga

heilbrigðisástand sitt, af því að þeir meta það einskis, að

læknast; dauðinn skelfir þá ekki; þeir vita, að þeir muni

verða sælir, er þeir yfirgefa líkamann.a)«

Þess þarf varla að geta, að du Prel var spiritisti, og

er merkilegt að sjá, hve líkri niðurstöðu hann og F. W.

H. MyerB (í »Human Personality*) komast að, þótt sína

leiðina fari hvor, að nokkru leyti. En að einu leytinu

virðist ályktunum han<s ekki bera saman við frásagnir

»andanna« margra. Hann leggur mikla áherzlu á það,

að dauðinn sé ekki, eða a. m. k. þurfi ekki að vera, neinn

flutningur á annan stað, heldur sé andaheimurinn þessi

heimur, séður á annan veg, skynjaður með öðrum hætti.

En margir »andar« halda því fram, að bústaðir sínir aé

nokkurskonar hvolfkúlur utan um jörðina, og hafa jafn-

vel komið fram skýrslur um það, hve margar milur hvert

hvölf eða svið sé frá yfirborði jarðar,8) — þótt ýmsir aðrir

1)   Bartels :    Orrundziige   eiuer   Physiologie und Physik des anima-

lischen Magnetismus.    182.

2)    G-authier :    Traité pratique du magnétisme animal.    G12.

3)    J. Hewat McKenzie :    Spirít Intercourse, o. v.