Morgunn

						8,                                   MORGUNN

láti þessarra efnislegu sviða ekki getið1). Eg hygg ekki,.

að nein óleysanleg mótsögn þurfi að vera þarna á milli,

en skoðun du Prels virðist mér fyrst um sinn nær skiln-

ingi vorum og þekkingu (eða þekkingarleysi), svo að

sannanabyrðin hljóti að hvíla á hinum aðiljanum.2)

III.

Eg get ekki gert annað í kvöld, en að minnast á örfá

atriði i þessu máli, og mun eg þá einkum halda mér við

þá anda, sem áreiðanlegastir hafa reynst og bezt hafa

sannað sig.

Flestir munu kannast við frú Piper, ameríska miðil-

inn fræga. Hjá tienni komu fram margir andar, sem

sönnuðu sig vel, en óhætt mun þó að segja, að enginn

hafi gert það betur, en maður sá, sem nefndur er oftast

í ritum George Pelham, en réttu nafni hét Pellew. Hann

var af mikilhæfri ætt i Bandaríkjunum, kominn af Benja-

min Franklin. Hann las lögfræði, en gaf sig að loknu

námi við bókmentum og heimspeki og ritaði bækur um

þau efni. Hann var efnaður vel og heilsuhraustur. Hann

bjó lengi i Boston, en 3 seinustu árin í New-York. í

febr  1892 datt hann af hestbaki og beið bana af.

Hann var mjög efandi um þá hluti, sem eru viðfangs-

efni sálarrannsóknafélaga, en var þó félagi í Ameríska

Sálarrannsóknafélaginu (Am. S. P. B,.), og dr. Hodgson

þekti hann vel. Tveim árum fyrir dauða Pelhams höfðu

þeir talaBt við um annað líf, og Pelham haldið því fram,

að það væri óhugsanlegt, en Hodgson maldaði í móinn.

Að lokum félst P. á, að það væri a. m. k. hugsanlegt,

og endaði eamræðuna  msð þeaeum orðum:   »Ef eg dey

l) J. Arthur Hill: Spiritualism, its History, Phenomena and Doctrine,

ble. 228—243. Sbr. PBjchical Investigations, eftir sama höf., bls. 254—268.

') Sjá  enn fremnr:    JameB H. Hyslop:   Psychical Research  and

Snrvival, bls. 151—164.