Morgunn

						MORGUNN                         .             1»

heldur aðeins hitt, að andarnir geti ferðast með miklu

meiri hraða, en vór þekkjum, og gætir íjarlægða þvi næsta

lítið með þeim. — Þegar andarnir nota orðatiltæki eins

og t. d. þessi: »Eg fjarlægist þig æ meir með hverjum

degi. sem líður,« eða: »Eg er nú langt í burtu frá þér«,

þá þarf ekki að taka þetta alveg bókstaflega Þeir fjar-

lægjast okkur því meir, sem þeim fer meira fram í and-

legum þroska, og áhugamál þau dofna og hverfa, setn

tengd eru við minningar úr jarðlífinu.

Andarnir sjá okkur, en þeir sjá ekki okkar jarðnesku

líkami, þar eð þeir skynja ekki efnið. G. P. segir : »Það

er hinn ándlegi hluti ykkar, aem gerir það að verkum,

að eg get séð ykkur, fylgt ykkur eftir, og við og við séð,

hvað þið hafist að.« Þessi »andlegi hluti« okkar er að

öllum líkindurn sálarlíkaminn, sem G. P. nefnir á öðrum

stað »astralska eftirnrynd (facsimile)« jarðneska likamans.

Gr. P. segir einnig, hvernig líf og starf okkar komi önd-

unum fyrir sjónir. »Munið eftir«, segir hann, »að við hófum

altaf vini okkar i draumalandinu, og lífið þarna hjá ykkur

dregur okkur aðeins að sér, á meðan að við eigum vini

sofandi í efnisheiminum. Okkur virðist líf ykkar áþekk-

ast svefni. Okkur virðist þið vera lokaðir inni ífangelsi.«

Próf. Hyslop átti systur, sem dó í bernsku. Þau voru

tvíburar. fíann fekk stutt skeyti frá henni, sem var á

þessa leið: »Eg lifi, en þú sefur ennþá. Heldurðu að

þér líði betur í draumalífi þínu, en mér?«

í sambandi við þetta má minnast á, að svo virðist,

sem menn vaxi í andaheiminum. Þegar lítil börn koma

fram skörnmu eftir andlátið, er alt látbragð þeirra og tal

barnalegt. Þau endurtaka þau fáu orð, sem þau voru

farin að lvjala, og heimta uppáhalds-leikíöng sín 011 þessi

smáatriði eru nú reyndar geymd í vitund foreldranna, en

þegar börn þessi koma fram mórgum árum seinna, er þvi

líkast, að þau hafi vaxið, og þau tala sjaldan um endur-

minningar og atvik úr bernsku sinni, þó að þessar minn-

ingar  sé   ennþá  skýrar i meðvitund foreldranna.  George