MORGUNN 23 að hugsa um Skotland og Glasgow. Það er alveg eins postulatími hér og hann var fyrir nítján öldum. í morgun gekk eg sjálfur, ásamt 15 borgurum Grlasgowbæjar upp í loftstofu,, tók þátt í bænagerð, sá tungur sem af eldi um herbergið og fann gustinn þjóta um höfuð okkar. Það gerðist ekkert það í stofunnni, sem biblían skýrir frá, er ekki gerðist þarna. Trúbrögðin eru ekki dauð. Þau eru eins lifandi og vér, er lifum á þessum postullegu timum.« Þessi eru ummæli hins heimskunna rithöfundar og læknis. Eg vel þetta dæmi sérstaklega, af því að það vakti svo mikla eftirtekt á Bretlandi, að sumir ritstjórar blaðanna skrifuðu langar greinar um málið, fólkinu til leiðbeiningar, og bentu á snauðleikann í boðskap kirkjunnar til sam- anburðar. Og ef einhverjum yðar, tilheyrendur mínir, skyldi finrast undarlegt að beyra talað um Edinborg og Glasgow af prédikunarstólnum, þá bendi eg á, að það er ekki van- heilagra en að tala um Korintuborg eða Aþenu, eða ein- hverja borg austur á Gyðingalandi, sem biblían getur um, en ef til vill er alls ekki til nú lengur. Atburðir sömu tegundar og þeir, er nýjatestamentið segir, að gerst hafi í Jerúsalem hinn fyrsta hvítasunnudag og síðar í Korintu og víðar, eru ekkert ómerkari fyrir það, að þeir eru að gerast á vorum dögum. I raun og veru eru þeir enn merkilegri. Því að þeir geta orðið þessari kynslóð að enn meira liði og sannfært menn nú á tímum um hinn sama veruleika, sem atburðir postulatímabilsins sannfærðu menn þeirrar aldar um og kristnin að mestu hefir lifað á síðan andlega. Frásögur um nítián alda gamla atburði fá ekki sannfært menn á vorum dögum, ef þeir atburðir fá enga staðfesting í viðburðum nútímans. En þessi hin öfluga nýja hreyfing fullyrðir, að atburðir hinnar fyrstu hvíta- sunnu og postulatímabilsins yflrleitt hafi fengið margend- urtekna staðfesting á vorum dögum. Eftir þvi að dæma má þá með nokkurum rétti segja, að ný hvítasunna sé runnin yfir mannkynið, og ef svo er, þá hefir engin kyn-