24 MORGUNÍÍ slóð síðan daga postulanna lifað á eins raerkilegum tímum og vorir eru. Gætið þess, hve stórfeld framför það er fyr- ir mannkynið, ef fengin er áreiðanleg þekking á því, hvað dauðinn er, hvernig viðskilnaðurinn fer fram, hvað við taki fyrst í stað hinumegin, hvernig lífinu þar sé háttað; hvernig afleiðingar breytninnar hér koma niður á oss þar, hvort heldur er góðrar eða vondrar breytni; hver afskifti séu af oss höfð að ofan, meðan vér dveljumst hér o. s. frv. Enginn yðar getur gert sér grein fyrir, hver feikna- áhrif slík þekking, verði hún eign mannkynsins alls, muni hafa á líf þjóðanna í náinni framtíð. En alt þetta setur margan mann í mikinn vanda. All- flestir tortryggja slíkar fregnir, er þeir heyra fyrst um þær getið. Og fæstir eiga enn kost á að ganga úr skugga um þetta sjálflr. Málið er svo stórfelt, að það hlýtur að koma til þín og berja að dyrum samvizku þinnar fyr eða síðar. Hvernig átt þú þá að dæma um það? Mér finst textinn, sem eg las fyrir yður, gefa oss nokkura bending um það, eins og yfirleitt um, hvernig vér eigum að hafna og velja, er vandaspurningar trúrnál- anna berast að oss. Sumir svara: Um þetta eigum vér að láta trúarjátningar kirkjunnar dæma. Vér eigum að fella úrskurðinn eftir þeim. Komi þessar nýju kenningar heim við þær, þá er óhætt að aðhyllast þær, annars ekki. Og séu þær í beinni mótsögn við eitthvert atriði trúarjátn- inganna, þá má enginn aannur kirkjumaður aðhyllast þær. Nýlega las eg um, að auðmenn í Vesturheimseyjum eigi sér steinhús, sem þeir fara inn í, þegar fellibylj- ir geisa, og timburhús, er þeir flýja í, þegar landskjálft- ar ganga. Sumir menn mæla eindregið með því að Ieita sér skjóls undir þaki trúarjatninganna í andlegum land- skjálfta-kippum vorra tíma. Ef Kristur hefði ætlast til þess, þá hefði hann bygt slíkt skýli yfir lærisveina sina. En það gerði hann ekki. Hann eftirlét oss enga trúar- játning. Þær urðu til löngu síðar. Menn fundu ekki til þarfarinnar á þeim, tyr en fljótið var orðið gruggugt.
Beinir tenglar