Morgunn

						MOftGUNN                                      25-

Þegar trúarlærdómadeilurnar hófust og kristnir rnenn tóku

að greinast sundur í flokka, þá bjuggu menn trúarjátning-

ar til svo sem eins konar kvíar, til þesa að geyma hjörð-

ina í.    Hvorki Kristur né postular hans notuðu slíkt.

Kristur bendir á alt annað ráð. Hann segir: »Ef þér

elskið mig, þá munuð þér halda boðorð mín«. Leiðin til

þess að velja réttilega og gera hans vilja er æfinlega

þessi: að elska hann. Það er næsta einkennilegt, að hann

segir ekki á þessum stað: ef þér trúið á mig, eða kann-

ist við mig, eða fylgið mér eftir. Nei, hér notar hann

það orðið, aem felur í sér mestan innileik: Ef þér elskið

mig. Lengra gat hann naumast komist frá öllum deilum

trúarjátninganna. Skoðanirnar fella engan í augum hans.

Þær geta verið ófullkomnar. Þær geta verið rangar. En

sé hjartað einlægt gagnvart honum og fult elsku til hans,

þá er öllu borgið. Elskan til Krists er sannari mælikvarði

á þinn innra mann en allar trúarjátningar. Byrjaðu ekki

rannsóknina, á sjálfum þér með þvi að segja: Samþykki

eg þennan og þennan trúarlærdóm um hann? heldur á

hinu: Elska eg hann, vil eg láta hann stjórna mjer, þrái

eg að gera hans vilja? Elska eg hreinleik hans, mann-

ást hans, hugprýði hans og sannleiksþor?

Ef þér elskið mig — segir hann.

Hugsaðu um niðurlæging hans vegna mannkynsins,

um hann kominn frá guðdómlegri dýrð, lagðan í jötu,

þyrnikrýndan, krossfestan. Hugsaðu um hann upprisinn,

inngenginn í Ijósheim guðs, krýndan heiðri og tign og

valdi, en þó nálægan með einhverjum hœtti sérhverjum

þeim læ'risveini, sem mest þarf hans með, nálægan hon-

um með þjónandi kærleika sinn, sem væri haun hinn ein-

a8ti. Iíafir þú lifað fram á þennan dag og enn ekki orð-

ið snortinn af elsku hans, þá ert þú ófær til að dæma

um, hvort hræringa heilags anda sé nú að verða vart

með mannkyninu. Þá vantar og löngunina til að halda

boðorð hans og gera vilja hans.

En elskir þú hann, þá segir hann sjálfur, að þú munir