Morgunn

						44                                  M 0 B G U N N

Presturinn segir, að frúin haíi talað jafn-rólega og

blátt áfram eins og hún væri að bjóða honum bolla af

súkkulaði. Og hann svaraði, að sér og konunni sinni

mundi verða ánægja, að þau hjónin kæmu til þeirra.

Hún kom heim til hans með manni sinura. Þau heita

Mr. og Mrs. Rice. Þau héldu fundinn í skrifstofu hans.

Konan sat kyr fáeinar mínútur, og þá var eins hún yrði

að W. T. Stead að svip, málrómi og látbragði.

»Gott kvöld, Wynn, gaman að sjá þig«, var sagt

af vörum miðilsins. >Eg kom með Rupert með mér. Við

hugsum okkur að sannfæra þig, en eg held, að eg sé búinn

að því«. — »Hver ertu?« spurði presturinn. — »Stead«.

Gæti eg verið nokkur annar?« — »Jæja, mér þykir ptór-

lega vænt um að þú ert hingað kominn, ef þú ert Mr.

Stead*, sagði presturinn; »en ef þú ert hann, þá ertu

áreiðanlega svo skarpgáfaður maður, að þú getur sagt mór

eitthvað, sem gerst hefir og eg er ekki að hugsa um —

eitthvað, sem ekki kemur til nokkra mála, að þessi

kona viti«.

— »Já; við hittumst hérna um daginn«, var svarað.

— »Hvar?« sagði prestærinn. — »Við morgunverð með

dóttur minni«. — »Hvar?« — »Nálægt Strand«.

Presturinn hafði fyrir fáura dögum borðað morg-

unverð með Estelle Stead nálægt Strand. Og hann sagði,

að sig furðaði á þessu.

»Ekki þarftu þess«, var svarað. »Eg er hér. Það

er satt og áreiðanlegt. Við notum þig bérna megin.

Komdu bókinni þinni út (bókinni, sem eg er nú að skýra

frá). Allir munu lesa hana. Rupert langar til að tala

við þig«.

Þá varð löng þögn. Því næst kom Rupert. Hann

heilsaði foreldrura sínum og sagði, að Ruskin vsari með

scr. Ruskin var bróðir Ruperts. Presthjónin höfðu mist

hann barnungan. Og prestur telur óhugsandi, að Mrs.

Rice hefði nokkuð um hann heyrt.   Hann spurði Rupert,